Η Βοσνία-Ερζεγοβίνα είναι πιθανό υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2003, αλλά διάφορα δομικά εμπόδια καθυστερούν την πρόσληψή της. Τα κύρια εμπόδια ευθυγραμμίζονται με τα κριτήρια Κοπεγχάγης—πολιτικά, οικονομικά και νομικά προϋποθέσεις που απαιτούνται για την ένταξη.
Η δομή διακυβέρνησης της χώρας, που καθιερώθηκε από τις Συμφωνίες Ντόουτον του 1995, δημιουργεί ένα αποκεντρωμένο σύστημα με δύο οντότητες ( την Ομοσπονδία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνας και τη Ρεπούμπλικα Σρψκα) και μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση. Αυτό επιπλέκει την λήψη αποφάσεων και την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που απαιτεί η ΕΕ.
Υψηλή ανεργία, ευρέως διαδεδομένη φτώχεια και επιμείνασα διαφθορά εμποδίζουν την οικονομική σύγκλιση με τα πρότυπα της ΕΕ. Μια σταθερή, ανταγωνιστική αγορά οικονομίας με υγιείς δημόσια οικονομικά είναι κεντρική προϋπόθεση ένταξης.
Η Βοσνία δεν έχει ολοκληρώσει όλες τις απαραίτητες διπλάτερες συμφωνίες με τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα όσον αφορά την οριοθέτηση συνόρων και τις εμπορικές ρυθμίσεις.
Το δικαστικό σύστημα απαιτεί περαιτέρω εναρμόνιση με το δίκαιο της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων ενισχυμένων μέτρων καταπολέμησης διαφθοράς, προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συνεπούς εφαρμογής νομοθεσίας.
Κληρονομικά ζητήματα από τις συγκρούσεις της δεκαετίας του 1990 και γεωπολιτικές τάσεις στα Δυτικά Βαλκάνια επηρεάζουν τον υπολογισμό επέκτασης της ΕΕ, που προτεραιότητα δίνει στην περιφερειακή σταθερότητα.
Ενώ η πρόοδος συνεχίζεται σε τομείς όπως η ελευθέρωση βίζων και η Συμφωνία Σταθεροποίησης και Συσχέτισης, η αντιμετώπιση αυτών των θεμελιωδών προκλήσεων παραμένει ουσιώδης για το ευρωπαϊκό μέλλον της Βοσνίας.
