Ως γεωργική κοινωνία, η Ιρλανδία βασίζει την κουζίνα σε τοπικά, εποχιακά υλικά. Τα παραδοσιακά φαγητά αντέστησαν στη Μεγάλη Λιμός (19ος αιώνας) και τις πολιτικές ταραχές. Η κουζίνα είναι οραστός δεσμός με το παρελθόν, σημαντικότερη πολιτιστική κληρονομιά.
Η αρχαία οικονομία βασίζονταν σε βόεια (κρέας/γάλα). Αυτό οδήγησε σε ποικιλία τυριών. Αν και η παράδοση μειώθηκε αρχές 20ού αιώνα, τώρα ζει αναγέννηση (ειδικά Κομτε Κορκ). Γνωστά τυριά: Cashel blue, Cooleeney, Corleggy, Ardrahan. Cashel blue: κρεμώδες, μπλε βαινές, Τιππεράρι, 1984 (τεχνικές Roquefort/Stilton). Cooleeney: rå γάλα γάϊδαρας, κρεμώδες, γεώδες. Corleggy: σκληρό τυρί γάλας αιγός, Καβάν, αλμυρό, ιδανικό για ρίγανη. Ardrahan: ημι-μαλακό γάλα γάϊδαρας, Κορκ, βουτυρώδες, θυμίζει brie.
Υποliegt σε τοπική/εποχιακή διαθεσιμότητα. Κοινά: σόδα ψωμί (4 υλικά: αλεύρι, βούτυρο γάλα, σόδα, αλάτι) και καφέ ψωμί (ολική άλεση, παχύ, μαστικό). Σόδα ψωμί: λευκό αλεύρι, βόρεια ολόκληρο (wheaten bread). Καφέ ψωμί: γλυκό/αλμυρό toppings. Τοπικά: blaa (λευκό ψωμάκι, νοτιοδυτικά: Γουεξφορντ, Γουοτερφορντ, Κιλκένι). Barmbrack: εικονικό, Χαλοουίν, γλυκό ροδάκινο μαύρο, με αντικείμενα για μαντεία.
Απλά, βασισμένα σε ψυχρόφιλα φυτά και τοπικό κρέας. Μπέικον και λάχανο: νωτάρι μπέικον ( όχι strip), βράζει με λάχανο, σερβίρεται με πατάτες. Champ: πατατοπュρε με πράσινα κρεμμύδια, αλάτι, πιπέρι. Coddle: Δουβλίνο, comfort food, ένα κατσαρόλο: λουκάνικα/μπέικον, πατάτες, κρεμμύδια, καρότα.
Το πιο εικονικό: stout (σκοτεινή, ξηρή μπύρα, γεύση καφέ). Γκίνες είναι συνώνυμο, αλλά υπάρχουν Beamish, Murphy's. Το Ιρλανδικό ουίσκι: ιστορία από 12ο αιώνα. Τριπλή αμπύκωση, απουσία πητού (με εξαιρέσεις). Μεθόδος «pure pot still»: μολυβδένιο και αμόλυγα κριθάρι σε κατσαρόλα.
