Η Κασρούτ (κόσερ νόμοι) προέρχεται από την Τόρα (Πέντε Βιβλία Μωυσέα), συγκεκριμένα:
Οι ραββίνοι της Μισνᾶς (c. 200 μ.Χ.) και Ταλμούδ (c. 500 μ.Χ.) ανέπτυξαν λεπτομερείς ερμηνείες (αλάχα) για σφαγή (σεχίτα), επιθεώρηση, διαχωρισμό σκευών και κανόνες εορτών (π.χ. Πάσχα).
Αν και η ακριβής ιστορική έναρξη διαμαρτύρεται, το βιβλικό πλαίσιο χρονολογείται στα τέλη του 2ου χιλιετηρίου π.Χ. (παράδοση: Σινά, c. 1300 π.Χ.). Η παρατήρηση έχει χαρακτηριστικό στοιχείο εβραϊκής ταυτότητας για περισσότερες από 2.500 χρόνια.