Ήταν η Ιρλανδία Μέρος της Αγγλίας το 1623; Ναι—Υπό το Βασίλειο της Αγγλίας

Ναι. Το 1623, η Ιρλανδία ήταν εξαρτημένο του Βασίλειου της Αγγλίας, διαχειριζόμενο απευθείας από τον Αγγλικό Στέμμα μέσω ενός Lord Deputy στο Δουβλίνο.

Ιστορικό Πλαίσιο

• 1169–1171: Νορμανδική εισβολή (Strongbow, Henry II) καθιστά αγγλική κυριότητα.
• 1541: Ο Henry VIII ανακηρύσσεται Βασιλιάς της Ιρλανδίας από το Ιρλανδικό Κοινοβούλιο (Crown of Ireland Act) — προσωπική ένωση με την Αγγλία.
• 1603: Ένωση Στεμμάτων (James VI/I) — Σκωτία, Αγγλία, Ιρλανδία μοιράζονται μοναρχία.
• 1623: Ο James I (VI της Σκωτίας) είναι Βασιλιάς Αγγλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας. Η Ιρλανδία διαχειρίζεται από αγγλικό Lord Deputy (Sir Henry Cary, Viscount Falkland, 1622–1629).
• Φυτεύσεις: Φύτευση του Άλστερ (1609+) σε εξέλιξη—Γαλικάρχες αποδιώκονται, προτεστάντες αποίκους (Αγγλοι/Σκωτοί) εισάγονται.
• Θρησκεία: Η Αγγλικανική Εκκλησία της Ιρλανδίας καθίδρυται· καθολική πλειοψηφία διακρίνεται υπό Ποινικούς Νόμους (εκσκαλίζοντας).
• Διακύβερνηση: Ιρλανδικό Κοινοβούλιο (υποταγμένο στο Αγγλικό Συμβούλιο Ιδιωτών μέσω Poynings' Law 1494)· καμία αυτοδιοίκηση.

Κλειστή Διαίρεση

Η Ιρλανδία ήταν ξεχωριστό βασίλειο σε προσωπική ένωση με την Αγγλία (ίδιος μοναρχός), όχι επαρχία της Αγγλίας. Αλλά η κυριαρχία έπεφτε στο Λονδίνο. Το «Βασίλειο της Ιρλανδίας» ήταν κρατός-πελάτης.

Μεταγενέστερες Αλλαγές

• 1801: Act of Union → Ηνωμένο Βασίλειο Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (Δουβλινικό Κοινοβούλιο καταργήθηκε).
• 1922: Αγγλο-Ιρλανδική Συμφωνία → Ιρλανδική Ελεύθερη Πολιτεία (δομίνιον).
• 1937/1949: Σύνταγμα / Νόμος Δημοκρατίας Ιρλανδίας → πλήρως ανεξάρτητη δημοκρατία.
• Βόρεια Ιρλανδία: Παραμένει στο ΗΒ.

Επομένως το 1623: Ναι, η Ιρλανδία ήταν υπό αγγλικό (βρετανικό Στέμμα) κυριαρχία—κατακτημένο, αποικιοποιημένο βασίλειο με προτεστάντια αυθεντία και καθολική πλειοψηφία.