Ο Νόμος Κυβέρνησης της Ιρλανδίας 1920 διέμελε το νησί σε δύο αυτοδιοικητικές οντότητες εντός του Ηνωμένου Βασιλείου:
Και οι δύο λάβανε αποκεντρωμένα νομοθετικά, εκτελεστικές και διοικητικές εξουσίες, αν και η τελική κυριαρχία παρέμεινε στο Παλάτι της Βεστμίνστερ. Ο νόμος στόχευε να συμφιλιώσει τις έμπνευσης των ενωτικών και εθνικιστών, αλλά τελικά ανοίγει τον δρόμο για τη Συμφωνία Άγγλο-Ιρλανδικής Συνθήκης του 1921 και τη δημιουργία του Ελεύθερου Κράτους της Ιρλανδίας.