Το Μεξικό είναι μια μεγάλη και πολιτιστικά πλούσια χώρα που αποτελείται από περισσότερες από 31 πολιτείες. Κάθε μια από αυτές τις περιοχές γιορτάζει τοπικά έθιμα και λαογραφία που συμπληρώνουν μια μεγαλύτερη κοινή ιστορία και επιτρέπουν μοναδικές εκφράσεις τέχνης. Ο χορός, ειδικά, έχει πάντα παίξει σημαντικό ρόλο στο παρελθόν της Μεξικού και υπάρχει ισχυρή επιθυμία να διατηρηθεί η εκπαίδευση. Μερικά δημόσια σχολεία προσφέρουν εθνικό χορό ως μέρος του προγράμματός τους, και τοπικές trupes εκτελούν περιφερειακά συγκεκριμένους χορούς σε εκτεταμέναेष kostoumes για να εκπαιδεύσουν τη Μεξικό και πέρα.
Η ιστορία χορού στη Μεξικό φτάνει μέχρι τους ντόπιους Αζτέκους και Μαγιάνους φυλές που εκτελούσαν τελετουργίες και τελετές μετάβασης. αργότερα, στην αρχή 15ου αιώνα, Ευρωπαίοι φέρανε τον στυλ χορού τους και εισήγαγαν τέτοιες μορφές ως βαλς και πόλκα στους ντόπιους ανθρώπους.
"Jarabe Tapatia," επίσης γνωστό ως "Ο Μεξικανικός Χορός Καπέλου," θεωρείται ο εθνικός χορός της Μεξικού. Αυτό το τιμήν χορίστηκε στον χορό μετά τη διάσημη ρωσική μπαλερίνα Άννα Παβλόβα ερωτεύτηκε την χορεογραφία και την πρόσθεσε στο repertoire της. Οι κινήσεις αντανακλούν μια ιστορία ερωτεύσεως καθώς ένας άνδρας προσπαθεί να κερδίσει την αγάπη της γυναίκας που αγαπάει.
"La Bamba" προέκυψε στην ανατολική πόλη Βερακρούζ. Το τραγούδι παραδοσιακά παίζεται με άρπα, και οι χορευτές φορούν κυρίως λευκό. Οι γυναίκες αξεσουαρίζουν τα κοστύμια τους με εβίδα, κοσμήματα και περιστασιακά μαύρο φόρτωμα. Φοράνε λουλούδι πάνω στο αριστερό αυτί τους αν είναι παντρεμένες, και το δεξιό αν είναι独身. Οι άνδρες φορούν την παραδοσιακή μπλούζα guayabera, τονισμένη με κόκκινη ζώνη και κασκόλ. Το ζευγάρι συχνά προσθέτει δράση στον χορό προσπαθώντας να δεσμεύσει τη ζώνη του άντρα σε φτέρα με τα πόδια τους.
Οι χοροί στην περιοχή Νουέβο Λεόν μπορεί να αντιπροσωπεύουν χορεογραφία με την μεγαλύτερη εξωτερική επιρροή. Οι ντόπιοι άφησαν τους ευρωπαϊκούς στυλ της πόλκα και βαλς, αλλά τα έκαναν δικά τους προσθέτοντας ένα επαναστατικό πνεύμα υπογραφή της δικής τους ιστορίας πλησιέστερης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το αποτέλεσμα είναι ένα φωτεινό μείγμα επιθετικής φωνής, πατήματα και φωτεινά κοστούμια.
Οι χοροί που εκτελούνται στην δημοφιλή παραλιακή τουριστική πολιτεία Γκερέρο έχουν ένα σίγουρα πιο χαλαρό αίσθημα. Ο χορός της ιγουάνας μιμείται ένα από τα πιο γνωστά ερπετά της περιοχής με ισχυρές και λεπτές κινήσεις. Οι Yaqui άνθρωποι της Σονόρας τιμάν επίσης ένα ντόπιο ζώο και σημαντική τροφική πηγή, το ελάφι. Οι χορευτές κινούνται και πηδάνε σαν το ζώο σε έναν χορό που πιστεύεται να φέρνει καλή τύχη στο κυνήγι.
