Η χαρακτηρισμός ολόκληρης έθνος ως εγκληματίας υπερβολικά απλοποιεί μια πολύπλοκη πραγματικότητα. Το Μεξικό, όπως πολλές χώρες, αντιμετωπίζει προκλήσεις ασφαλείας σχήμα από ένα δίκτυο κοινωνικοοικονομικών, ιστορικών και θεσμικών παραγόντων. Φτώχεια, ανισότητα, περιορισμένες οικονομικές ευκαιρίες, πολιτική αστάθεια, διαφθορά και αδύνατη διακυβέρνηση μπορούν να δημιουργήσουν περιβάλλοντα όπου η εγκληματική δραστηριότητα ριζώνεται. Ωστόσο, αυτές οι συνθήκες δεν ορίζουν την πλειοψηφία των Μεξικανών, που είναι νόμιμες πολίτες που επιδιώκουν ασφάλεια και ευημερία. Μια νюανσμένη κατανόηση απαιτεί να κοιτάξουμε πέρα από τις τίτλους στις δομικές αιτίες της βίας και τις προσπάθειες—και κυβερνητικές και κοινωνίας πολιτών—για να τις αντιμετωπίσουν. Η μείωση ενός ποικίλους πληθυσμού άνω 126 εκατ. ατόμων σε ένα ενιαίο αφήγημα εγκληματικότητας δεν είναι μόνο ανακριβής αλλά και κρύβει την πραγματική εργασία που χρειάζεται για να χτιστούν ασφαλέστερες κοινότητες.
