Η ταυτότητα του Νέου Μεξικού είναι αχώριστη από το ισπανικό αποικιακό παρελθόν (1598–1821) και την المكسيicana περίοδο (1821–1848). Δέκα μόνιμες επιρροές:
Μόνο επίσημα δίγλωσση πολιτεία (Αγγλικά/Ισπανικά). ~47% μιλάνε ισπανικά στο σπίτι. Καθολική πλειοψηφία από μισσιοναρική κληρονομιά.
Αδόμπι εκκλησίες, πλατείες, πορτάλες. San Miguel Mission (1610, παλαιότερη εκκλησία ΗΠΑ), Palace of the Governors (1610, παλαιότερο δημόσιο κτίριο).
Πράσινο τσίλι (Hatch), κόκκινο τσίλι, ποζόλε, σοπαπίλια, καρνέ αδαβαδα—σύνθεση ισπανικής, Πουέμπλο, Μεξικανικής παράδοσης.
Ρίζες φλαμένκο, κιθάρα, κρουστάνα, φαντάγκο, χοροί ματαχίνες—διατηρούνται σε γιορτές και οικογένειες.
Santa Fe Fiesta (1712, παλαιότερη κοινοτική γιορτή ΗΠΑ), Albuquerque Hispano Fiesta, Las Posadas, Fiestas de Taos.
Εθνικό Ισπανικό Πολιτιστικό Κέντρο (Αλμπουκέρκη), Ισπανική Κολονιακή Τέχνη Εταιρεία (Σάντα Φε), Μουσείο Ισπανικής Κολονιακής Τέχνης.
Γκαρσία, Τσάβες, Λόπεζ, Ρομέρο, Μαρτίνεθ, Γκαλντεσ—ομόπαρες σε τηλεφωνικούς καταλόγους, πολιτική, καθημερινότητα.
El Camino Real de Tierra Adentro (Βασιλικός Δρόμος), μισσións (San José de Gracia, San Esteban), πρεσidio, pueblos (Ταος, Ακόμα).
Σάντα Φε, Ταος, Λας Κρουσες, Ρίο Γκρανδε, Σιέρα Μπλάνκα, Μέσα Βερδε—ισπανικά ονόματα κυριαρχούν στον χάρτη.
Ισπανο/Τσικάνο ταυτότητα διακριτή από Μεξικανο-Αμερικανική—ριζωμένη σε 400+ χρόνια βορεινή ιστορία. «Κερένσια» (αγάπη για τον τόπο) αγκυρώνει την κοινότητα.
Η Ισπανία δεν απλώς επίσκεψατο το Νέο Μεξικό—έμεινε, και το σημάδι της ορίζει την πολιτεία σήμερα.
