Ο λογαριασμός της Έξοδου (Έξοδος 14) περιγράφει την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, ηγούμενους από τον Μωυσῆ, με την Ερυθρά Θάλασσα (Εβραϊκά: Yam Suph, «Θάλασσα Παπύρων») να διαχωρίζεται για να επιτρέψει τη διάβαση σε ξηρά, και μετά να κλείνει στους καταδιώκοντες αιγυπτίους. Αυτό είναι θεμελιώδης θρησκευτική αφήγηση για τον Ιουδαϊσμό, Χριστιανισμό και Ισλάμ.
Η ιστορία λειτουργεί θεολογικά: θειική απαλλαγή, διαμόρφωση διαθήκης, κρίση στην καταπίεση. Η ιστορικότητά της είναι δευτερεύουσα έναντι της μόνιμης της ρόλης στην ταυτότητα, λειτουργία και θεολογία απελευθέρωσης. Οι ερευνητές την προσεγγίζουν μέσω κειμενικής ανάλυσης, συγκριτικής θρησκείας και αρχαιολογίας — όχι ως επαληθεύσιμο υδρολογικό γεγονός.