Σπίτια της Ρόου Αϊλαντ το 1636: Από Wattle-and-Daub στο Stone-Ender
Τα πρώτα αγγλικά σπίτια στη Κολονία της Ρόου Αϊλαντ (Προβιντένς, 1636; Πορτσμάουθ/Νιούπορτ, 1638) ήταν **απλόχειρα, προσωρινά κτίρια** χτισμένα για άμεση στέγη σε αγριότερο περιβάλλον—όχι τα «stone-enders» που γίνανε더 tardi το σήμα της περιοχής.
Πρώτης Γενιάς Δομές (1636–1650s)
- Μορφή: **Μονοδωμάτιο, μονοόροφο** (περ. 16x20 ft), ξύλινο καφέ ή logs.
- Τοίχοι: **Wattle-and-daub** (πλεγμένα ράβδια + πηλός/λάσπη/σάμιος λεπίδα) πάνω σε φούρνες δρυός, ή **οριζόντια logs** (Σουηδικό/Φινλανδικό στυλ φέρθηκε από colonists Νέα Σουηδία μέσω Delaware). Καλαβρώσεις σπάνια αρχικά (δεν υπήρξαν πριόνια).
- Στέγη: **Στέγη χόρτου** (αλμυρό χόρτο αλυσσοβότανο, σιτάρι, κάλαμος) — απότομη κλίση (45°+) για άποξη βροχής/χιόνι. Ξύλινες κεραμίδες εμφανίστηκαν όταν λειτουργούσαν πριόνια (1640s+).
- Καμίνια/Εστία: **Κεντρικά, μαζικά πέτρινες ή πλίνθινες** (αν βρεθεί πηλός πλίνθων) — η μόνη θέρμανση, φως, μαγειρική. Συχνά το μόνο πετρώδες έργο.
- Υπόγειο: **Κοιμήση/αποθήκη** προσβάσιμη με σκάλα. Χαμηλό ύψος.
- Παρθενώνες: **Μικροί, λίγοι.** Καλυμμένοι με **λαδιωμένο χαρτί, κέρατα πάνελ, ή ξύλινες θυρίδες**. Γυαλί εισαγόμενο articles of luxury.
- Πάτωμα: **Χωματερό** (πατημένο) ή τραχύτα ξύλα (pit-sawn).
Εξέλιξη: Το «Stone-Ender» (Τέλη 1600s–Αρχές 1700s)
Όπως η κολονία σταθεροποιήθηκε, ξεχώρισε μιαISTINCT **τοπική αρχιτεκτονική της Ρόου Αϊλαντ**:
- Μαζικό πετρίνο καμίνιο στην άκρη (όλο το γκαμπλ(end) — χρησιμοποιώντας αφθονικά τοπικά πετρώματα (Ναραγκάνσετ Basin).
- Διορόφο, δισδωμάτιο σχέδιο (hall + parlor) με κεντρικό καμίνιο ή ζευγάρια πετρινών καμινιών στις άκρες.
- Ξύλινο καφέ (δρυς, καστάνια) με **καλαβρώσεις** ή **κεραμίδες** επικαλύψεις.
- Παρθενώνες casement** (μόλιβδος γυαλί) → αργότερα διπλοκρεμαστά sash.
- Πλάκα frame** (κατακόρυφα ξύλα) παραλλαγή στο Νότιο County.
Επισυναγομένοι
Λίγα κτίρια 1630s υπάρχουν. Το **Clement Weaver-Daniel Howland House** (East Greenwich, π.χ. 1679) και το **Smith's Castle** (Wickford, 1678 ανακατασκευή) αποδεικνύουν το ωριμασμένο stone-ender. Η πραγματικότητα του 1636 ήταν πολύ πιο ταπεινή: ένα χορτοστεγασμένο, χωματερό πάτωμα, μονοδωμάτιο καλύβι κεντρισμένο σε πετρινή εστία.