Η εταιρεία Disney υπάρχει από τη δεκαετία του 1920 και εξελίχθηκε από μικρό studio κινούμενων σχεδίων σε παγκόσμιο colosso των επιχειρήσεων με συμφέροντα στα media, ψυχαγωγία, βιομηχανία, κατασκευές και λογοτεχνία. Το κοινό έχει αποδεχθεί ευρέως τα βιβλία, παιχνίδια, ταινίες και προϊόντα, ωστόσο υπάρχουν κριτικοί. Πολλοί θεωρούν ότι η Disney έχει εισάγει αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία, όπως υλικισμός, εταιρική κυριαρχία, θεσμός ημερήσιου προγράμματος και κοινωνική χειραγώγηση.
Ο υλικισμός ορίζεται ως η προβληματισμός με την κατοχή υλικών αγαθών έως το σημείο να γίνει αποκλειστικό εστίαση της ζωής. Κριτικοί, όπως η συγγραφέας και ομιλήτρια Peggy Orenstein, κατακρίνουν τη Disney ως κύριο υπεύθυνο για την καλλιέργεια υλικισμού από νήπια ηλικία μέσω διαφημίσεων παιχνιδιών, ρούχων, ταινιών και άλλων προϊόντων που παρουσιάζονται ως «απολύτως απαραίτητα» για παιδιά και ενήλικες. Η επιθυμία απόκτησης περισσότερων προϊόντων Disney γίνεται τόσο έντονη που επηρεάζει πώς κάποιος νιώθει για τον εαυτό του αν δεν擁有 το τελευταίο αντικείμενο.
Η εταιρική κυριαρχία γίνεται αρνητική όταν μια εταιρεία κατέχει ελεγκτικά μετόχους σε τομείς που της επιτρέπουν να ωθεί τις ιδεολογίες της σε απρόσμενο κοινό. Κριτικοί, όπως ο Peter Trifonas στο βιβλίο «Engaging the Disney Effect», τονίζουν την ανάγκη έρευνας για το πώς συνδυάζει την ιδεολογική και πολιτική της δύναμη με φαινομενικά αθώα μέσα (τηλεοπτικοί σταθμοί, ραδιόφωνο, εκδότες βιβλίων, ξενοδοχεία, πάρκα, ρούχα, θέατρα, μουσική παραγωγή). Ο Mark Weber, στο «Subverting the Disney Legacy», εντοπίζει ιδεολογίες όπως αντισημιτισμός, προ-ομοφυλοφιλία και αντιχριστιανικές πεποιθήσεις στα media της Disney. Παραδείγματα εταιρειών Disney: ESPN, ABC, Lifetime, Hyperion Books, Club Penguin, The Baby Einstein Company, Muppets.
Λόγω του τεράστιου μεγέθους και των φαινομενικά ατελείωτων πόρων, εύκολο είναι να ξεχαστεί σε πόσους τομείς ελέγχουν οι εταιρικοί ηγέτες. Με αρκετή δύναμη, η Disney μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική σκέψη από την εκπαίδευση παιδιών μέχρι την πολιτική σκηνή και τη νομοθεσία. Ο θεσμός ημερήσιου προγράμματος περιλαμβάνει την τοποθέτηση μηνυμάτων σε λεπτότερα σημεία των media που υποστηρίζουν τις δικές της πεποιθήσεις, όπως στην ταινία «The Return of Jafar», η οποία, σύμφωνα με τον Mark Weber, είναι έντονα αντιαραβική. Επιπλέον, το Orange County Register ανέφερε πολιτικές δωρεές που έδειξαν βαρύ μεταβλητικό χαρακτήρα προς το Δημοκρατικό Κόμμα.
Όσο μεγαλύτερη γίνεται η εταιρεία, τόσο περισσότερη προσοχή λάβει. Μια family-friendly εταιρεία όπως η Disney είναι παγκόσμιο household name. Αυτό σημαίνει ότι ό,τι πιστεύει η εταιρεία, το ενσωματώνει σε όλα τα προϊόντα, ενώ οι καταναλωτές μπορεί να μην συνειδητοποιούν τι υποστηρίζουν. Αν η Disney είναι προ-ομοφυλοφιλία ή αντιχριστιανική, όπως λένε, οι καταναλωτές αγοράζοντας προϊόντα υποστηρίζουν αδιευκρίνιστα αυτές τις ιδέες. Ο Peter Trifonas υπογραμμίζει ότι η Disney δεν είναι ούτε αθώα ούτε ναϊκή, αλλά συνειδητά στέλνει μηνύματα μέσω χαρακτήρων, εκπομπών, μουσικής και προϊόντων, προειδοποιώντας τους ευαίσθητους σε τέτοιες επιρροές.
