«Αν έχετε χαρτινό εισιτήριο, ήρθε η ώρα να το δωρίσετε σε μουσείο», δήλωσε ο Γιοβάνι Μπισινιά니, CEO της IATA, το 2008 ανακοινώνοντας ότι οι διεθνείς πτήσεις θα βασίζονται αποκλειστικά στο ηλεκτρονικό ταξιδιώτημα. Ο Μπράιαν Γουίλσον της IATA είπε ότι η αλλαγή θα μειώσει τα κόστη έως 3 δισ. δολάρια. Οι ταξιδιώτες πρέπει όμως να γνωρίζουν τα μειονεκτήματα για να αποφύγουν προβλήματα.
Μερικές φορές μια αεροπορική μπορεί να χάσει το e-ticket λόγω σφάλματος συστήματος. Σύμφωνα με αναφορά 16 Ιουνίου 2011 της Janice Hough, πελάτης προσπάθησε online check-in αλλά το σύστημα απάντησε «no electronic ticket found». Η Hough βοήθησε να λυθεί το πρόβλημα, αλλά άλλοι ταξιδιώτες μπορεί να μην έχουν την ίδια τύχη. Φέροντας όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες (εκτυπωμένη απόδειξη, ταξιδιακό πρόγραμμα, έγκυρο φωτο-ID) μπορείτε να αποδείξετε την αγορά.
Το Codesharing (συνεργασία δύο αεροπορικών) συμβαίνει όταν η μία δίνει στην άλλη το δικαίωμα πώλησης θέσεων υπό το όνομά της. Αν και εξοικονομεί χρήματα, δημιουργεί προβλήματα στο αεροδρόμιο. Π.χ. ο επιβάτης νομίζει ότι πετάει με United, αλλά στο γραφείο του United του λένε ότι δεν μπορεί να κάνει check-in γιατί η πτήση είναι με αεροπορική που δεν figura στο e-ticket. Η προσεκτική ανάγνωση του ταξιδιωτικού προγράμματος πριν το αεροδρόμιο βοηθάει.
Το codesharing μπορεί να προκαλέσει σύγχυση για χαμένες αποσκευές. Σύμφωνα με ABC News, η codeshare αεροπορική (και όχι η κύρια στο e-ticket) ευθύνεται για τις αποσκευές, και οι κανόνες της μπορεί να διαφέρουν. Οι επιβάτες πρέπει να καθορίσουν εκ των προτέρων την πραγματική αεροπορική κάθε πτήσης και τους κανόνες αποσκευών.
Η πρόσβαση στις πληροφορίες e-ticket πριν το αεροδρόμιο μπορεί να είναι βολική, ειδικά σε αναπτυσσόμενες χώρες με περιορισμένο ίντερνετ, υπολογιστές και εκτυπωτές. Η εκτύπωση e-tickets για κάθε πλάγιο του ταξιδιού εκ των προτέρων και η φύλαξη αντιγράφων σε ασφαλές μέρος μειώνει τον κίνδυνο.
