Δύο Μεγάλα Γεωμορφολογικά Χαρακτηριστικά στην Αλάσκα

Το τεράστιο, δραματικό τοπίο της Αλάσκας χαρακτηρίζεται από δύο εικονικά γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά:

1. Η Σειρά Αλάσκας

• Έκταση: 650 χλμ (400 μίλια) τόξο από Λίμνη Κλάρκ (ΝΔ) στο Λευκό Ποτάμι (ΒΑ).
• Υψηλότερη Κορυφή: Ντέναλι (Mt. McKinley) – 6.190 μ (20.310 πόδια) – υψηλότερη στη Βόρεια Αμερική.
• Γεωλογία: Ενεργητική τεκτονική σύγκρουση (υποδύση Πλακιδίου Πειραϊκού); γρανοειδή βάθολιθοι, παγετώνες, σεισμική ζώνη.
• Σημαντικά: Εθνικό Πάρκο Ντέναλι· μεγάλοι παγετώνες (Καχίλτνα, Ρουθ, Μουλντροου).

2. Το Εσωτερικό Πέρασμα

• Έκταση: ~800 χλμ (500 μίλια) προστατευμένο παραλιακό υδατόδρομο από Πιούτζ Σαунд (WA) έως Σκάγκουεϊ (AK), πλέκοντας 1.000+ νησιά.
• Σχηματισμός: Γλακιαρικά χαραγμένα φιόρδ, κολυμβημένες κοιλάδες, απότομα βουνά που ξεσκαλίζουν από τη θάλασσα.
• Οικολογία: Υγρότητας υγρότητας δάσος (Τονγκκാസ); φάλαινες, αρκούδες, αετοί, σαλμόνες.
• Χρήση: Πλοία Αλάσκας Marine Highway; κρουαζιερόπλοια; αλιευτικά πλοία; καγιάκ.

Μαζί, ορίζουν την **βουνιά καρδιά** και την **θαλάσσια ψυχή** της Αλάσκας.