Όχι. Ενώ η νηρική ζώνη (ρηχτό βυθός πάνω στην ηπειρωτική πλάκα, <200 μ βάθος) είναι έκτοξα παραγωγική και βιοποικίλη ανά μονάδα εμβαδού, η πελαγική ζώνη (ανοιχτή στήλη νερού) περιέχει τη μεγαλύτερη συνολική βιομάζα και φθορότητα θαλάσσιας ζωής απλώς λόγω τεράστιου όγκου της—πάνω από 90% του όγκου του ωκεανού.
| Ζώνη | Βάθος | Κύρια Χαρακτηριστικά | Συγκέντρωση Βιομάζας |
|---|---|---|---|
| Νηρική | 0–200 μ | Κοραλλιογενή ρίφ, δάση κελπ, θαλασσίες φanerογάμαι, εκβολές· υψηλά θρεπτικά, φως | Υψηλή ανά εμβαδόν· υποστηρίζει περισσότερες αλιευτικές |
| Πελαγική | 0–11.000 μ | Φυτωπλανκτόν, ζωοπλανκτόν, νηκτόν (ψάρια, καλαμάρια, θηλαστικά) σε όλη τη στήλη νερού | Μεγαλύτερη συνολική βιομάζα· κυριαρχεί παγκόσμιο κύκλο άνθρακα |
| Βενθική (βαθιά) | >200 μ | Αβυσσιακά πεδιάδα, φραγμές, διαρροές· χαμηλή ενέργεια, υψηλή ενδημικότητα | Χαμηλή πυκνότητα, υψηλή ποικιλότητα |
Οι παρακτικές/νηρικές οικοσυστήματα (ρίφ, μανγκροβιά, ζώνες ανωμάλωσης) είναι hotspots ειδικής πλούσιασης και αλιευτικής απόδοσης, οπότε νιώθουν «πιο γεμάτες». Αλλά η απλή κλίμακα του ανοιχτού ωκεανού—δισεκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα φυτωπλανκτόν, κοποπόδα, φωτεινά ψάρια, krill—κρατάει την πλειοψηφία της πλανητικής θαλάσσιας ζωής.
