Ο έλεγχος του Ποταμού Μισισσίπι ήταν στρατηγική ανάγκη για την Ένωση (Βόρεια) κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο (1861–1865). Τέσσερις αλληλένδετοι λόγοι:
Ο Μισισσίπι ήταν η πρωτεύουσα αρτηρία για τη λογιστική της Κομοδότητας—μετακίνηση στρατιωτών, βαμβακού, σακχάρου, αλάτι, βοσκόπου, και οπλοστάσιων μεταξύ δυτικών (Αρκάνσας, Λουιζιάνα, Τέξας) και ανατολικών θέατρων. Το διάσπαστικό του διέκοψε την Κομοδότητα σε δύο, απομονώνοντας τη Trans-Mississippi ("Kirby Smithdom") από την εντολή του Ρίτσμοντ και τους ανατολικούς πόρους.
Βόρειοι γεωργοί και εμπόροι (Οχάιο, Ιλίνοις, Ινδιάνα, Αϊόβα, Μισούρι) βασίζονταν στον ποταμό για να φτάνουν στα λιμάνια του Κόλπου (Νέα Ορλέια) και τις παγκόσμιες αγορές. Η блокаδα του ποταμού από την Κομοδότητα (φρούρια στο Κολούμπος, Νησί No. 10, Βίκσμπουργκ, Πορτ Χάντσον) παράλυσε αυτό το εμπόριο. Η επαναλειτουργία του ήταν ζωτική αεριοδρόμος για την καρδιά της Ένωσης.
Τα kanonισμένα πλοία και τα μεταφορικά της Ένωσης στον ποταμό επέτρεψαν ταχύτατη ανάπτυξη δυνάμεων, περιφεριακές κινήσεις και γραμμές εφοδιασμού βαθιά στην εδαφικότητα της Κομοδότητας (π.χ., Καμπάνια Βίκσμπουργκ του Γκράντ). Ο ποταμός γίνεται "μπλε νερό" αυτοκινητόδρομος για την προβολή δύναμης της Ένωσης.
Ο Μισισσίπι συμβολίζει την ηπειρωτική ενότητα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Λίνκολν τον κάλεσε "ο πατέρας των υδάτων... ρεύει ανεξόχλητος στη θάλασσα". Ο έλεγχός του επιβεβαίωσε τη μονιμότητα της Ένωσης και την αποτυχία της αποχωριστικής τάσης.
Συνδυασμένες Στρατιωτικές-Ναυτικές επιχειρήσεις (Φούτ, Γκράντ, Πόρτερ, Φαράγκατ) κατέλαβαν κρίσιμα σημεία: Νέα Ορλέια (Απρ 1862), Μέμφις (Ιουν 1862), Βίκσμπουργκ (Ιουλ 1863), Πορτ Χάντσον (Ιουλ 1863). Πτώση Βίκσμπουργκ (4 Ιουλ 1863) + Γκεττσμπουργκ (3 Ιουλ) = στροφή.
Η κατάληψη του ποταμού ήταν ένα masterpiece συνδυασμένων επιχειρήσεων και οικονομικού πολέμου.
