Οι πρώιμες πολιτεύσεις οικίζονταν κοντά στο νερό — όχι τυχαία, αλλά από λογική επιβίωσης. Επτά συνδεδεμένοι οδηγοί:
Νερό = χαμηλή ενέργειας μαζική μεταφορά. Ποταμοί/ακτές συνδέονταν εσωτερικά με αγορές. Χωρίς δρόμους, χωρίς ρόδες χρειαζόταν — πλοία μεταφέραν σίτο, ξύλο, πέτρα, ανθρώπους.
Ποταμοί = αξιόπιστο πόσιμο, μάγειμα, άρδευση, αποχέτευση. Σουβλιά αποτυγχάνουν· βροχή εποχιακή. Οι ποταμιαίοι οικισμοί είχαν υδατική αυτονομία.
Νερό ως χάρακα — ποταμοί/ωκεανοί εμποδίζουν εισβολείς. Στενά σημεία (στενά, συμφάσεις) = αμυντικά, φορολογήσιμα, ελεγχόμενα.
Ψάρια, μαλάκια, υδρόπτερα, φαγωτά φυτά — πρωτεΐνη + θερμίδες χωρίς γεωργία. Εσθιαριστικά = υψηλότερη παραγωγικότητα στη Γη.
Πεδιάδες πλημμύρας & δέλτα = ετήσια ανανέωση ίλιος. Νείλος, Τίγρης-Ευφράτης, Ινδός, Κίτρινος Ποταμός — κολώνες γεωργίας.
Νερό μετριάζει θερμοκρασία — ήπια χειμώνα, ψυχρότερα καλοκαίρια. Μεγαλύτερες καλλιεργητικές περιόδοι, λιγότερες αποτυχίες συγκομιδής.
Ξύλο (πλέει), πηλός, κάλαμοι, αλάτι, μεταλλεύματα, αργότερα: υδροηλεκτρικό, άμμος — όλα στο ακραίο νερού.
Παραλιακά λιμένα = βάση εκτόξευσης για αποικιοποίηση, δίκτυα εμπορίου, ναυτική δύναμη (Φοίνικες, Έλληνες, Πορτογάλοι, Βρετανοί).
Μεσοποταμία, Αίγυπτος, Ινδική Κοιλάδα, Κίνα, Μεσοαμερική, Άνδες — όλες άρχισαν στους ποταμούς. Λονδίνο, Παρίσι, Νέα Υόρκη, Τόκιο, Σάνγκαϊ, Καΐρο, Βουένος Αϊρές — όλες στο νερό.
Το νερό δεν ήταν φόντο — ήταν η υποδομή της πολιτείας.