Το 1788, η Μέριλαντ δωρεύτηκε εδαφικό για τη δημιουργία της Περιφέρειας Κολομβίας—της νέας πρωτεύουσας του έθνους. Η απόφαση προέκυψε από πολλαπλούς σύμπτωσις παράγοντες:
Η Μέριλαντ αντιμετώπιζε σοβαρά μεταπολεμικά χρέη. Η χορήγηση εδαφικού προσέφερε ομοσπονδιακή αποζημίωση και ελάφρυνε την fiskαλική πίεση.
Η τοποθεσία της πρωτεύουσας διαμαχόταν έντονα μεταξύ των δέκα τριών πολιτειών. Η πρόταση της Μέριλαντ βοήθησε να σπάσει το ντεντάτο, τοποθετώντας την πρωτεύουσα κατά μήκος του Ποταμού Ποτόμακ ως περιφερειακή συμβιβαστική λύση.
Το χορηγούμενο έδαφος βρισκόταν κεντρικά στην ανατολική ακτή με πρόσβαση στον Ποτάμακ—βασικό για τη μεταφορά και το εμπόριο του 18ου αιώνα.
Η γέστ ήταν σημάδι της δέσμευσης της Μέριλαντ στην ομοσπονδιακή ένωση, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των νεοφυών πολιτειών.
Η Μέριλαντ διατήρησε τη δικαιοδοσία σε ορισμένα θέματα εντός της Περιφέρειας, προστατεύοντας την επιρροή της πολιτείας στην νέα πρωτεύουσα.
Παρά την εσωτερική αντίθεση—μερικοί Μεριλανδίοι φοβούταν μειωμένο προφίλ—τα ευρύτερα οφέλη επικράτησαν. Η Ουάσινγκτον, Ντ.Σ., αναδύθηκε ως μόνιμη έδρα της κυβέρνησης, διαμορφωμένη από την καίρια χορηγία της Μέριλαντ.
