Όχι. Η Ανταρκτική δεν έχει μόνιμες πόλεις, χωριά, ή αστικούς πληθυσμούς. Η Συνθήκη Ανταρκτικής 1959 ορίζει την ήπειρο ως επιστήμονική αναψυχή, απαγορεύει στρατιωτική δραστηριότητα, και αναβάλει εδαφικές απαιτήσεις—καθιστώντας την μόνιμη εγκατάσταση νομικά και πρακτικά αδύνατη.
~70 σταθμοί λειτουργούν σε όλη την ήπειρο, φιλοξενώντας 1.000–5.000 ανθρώπους εποχιακά:
| Σταθμός | Χώρα | Τοποθεσία | Κορυφαίος Πληθυσμός |
|---|---|---|---|
| McMurdo Station | ΗΠΑ | Νησί Рос | ~1.200 (καλοκαίρι) |
| Amundsen-Scott South Pole Station | ΗΠΑ | Γεωγραφικό Νότιο Πόλο | ~150 |
| Palmer Station | ΗΠΑ | Νησί Άνβερς | ~45 |
| Neumayer-Station III | Γερμανία | Πάγος Εκστρöm | ~50 |
| Concordia Station | Γαλλία/Ιταλία | Dome C | ~60 |
| Vostok Station | Ρωσία | Εσωτερική Ανατολική Ανταρκτική | ~30 |
Οι κάτοικοι είναι επιστήμονες και υποστηρικτικό προσωπικό (μάγειρες, μηχανικοί, γιατροί, πιλότοι) σε περιστροφές 3–13 μηνών. Οι εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν εργαστήρια, δωμάτια, γυμναστήρια, θερμοκήπια, και ακόμη μπαρ (το «Southern Exposure» του McMurdo). Αλλά κανείς δεν γεννιέται, μεγαλώνει οικογένεια, ή συνταξιοδοτείται εκεί.
Η Ανταρκτική ανήκει στην επιστήμη—και στους πингουίνους.