Η Ικουαδόρ μπορεί να είναι μικρή — περίπου το μέγεθος του Κολοράντο — αλλά αποτελεί ποικιλόμορφη επιλογή διακοπών. «Πουδα που θα βρείτε τόση φυσική ποικιλότητα — και όλη την διασκέδαση που την συνοδεύει», λέει ο Lonely Planet.
Η Ικουαδόρ αποτελείται από τέσσερις متمایز περιοχές για τους τουρίστες: το τροπικό δάσος της Αμαζονίας, την ακτογραμμή, τα νησιά Γκαλαπάγος και τα βουνά των Άνδεων. Κάθε μία έχει τις δικές της ελξείες και κλίμα να λάβετε υπόψη όταν σχεδιάζετε το ταξίδι.
Οι επισκέπτες από χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία δεν χρειάζονται τουριστικές βίζες για ταξίδι στην Ικουαδόρ μέχρι 90 ημέρες. Ωστόσο, κανένας ξένος δεν μπορεί να μπει με διαβατήριο που λήγει εντός εξαμήνου.
Οι επισκέπτες στα Άνδεα ή σε υψηλές πόλεις όπως η Κίτο ή η Κουένκα μπορεί να θέλουν να φέρουν φάρμακα για υψομετρική νόσο, όπως το Διαμόξ. Σύμφωνα με το CDC, κίνδυνος ελονοσίας υπάρχει σε ύψη κάτω από 1.500 μέτρα (4.921 πόδια), ωστόσο δεν υπάρχει στη Γουαγιακίλ ή τα Γκαλαπάγος. Συμβουλευτείτε γιατρό για φάρμακα όπως το μεφλοκίνι, το ντοξυκυκλίνη ή το Μαλαρόν.
Τα ταξίδια με λεωφορείο στην Ικουαδόρ δεν είναι στην ίδια επιπέδου άνεσης με άλλες λατινοαμερικανικές χώρες όπως το Μεξικό ή η Αργεντινή, αλλά είναι γενικά αξιόπιστα, ασφαλή και προσιτά. Οι αεροπορικές Τάμε, Ικάρο και Αερογάλ προσφέρουν εσωτερικές πτήσεις. Υπάρχουν μόνο λίγα τρένα (Ριομπάμπα-Σίμπαμπε, Κίτο-Εθνικό Πάρκο Κοτοπάξι, Ιμπάρα-Πρίμερ Πάσο).
Αποφύγετε τη σύνορο περιοχή με την Κολομβία, όπου υπάρχει γουερριλλακή δραστηριότητα. Ξένοι έχουν θύματα απαγωγών. Αλλού, ληστείες και κλοπές είναι τα πιο συχνά εγκλήματα εναντίον τουριστών.
