Ο διχασμός της Κορέας σε Βόρεια και Νότια από το 1945 έχει δημιουργήσει βαθιές δομικές εμπόδιους στην ένωση:
Βόρεια Κορέα: τολμηροκρατική, πυρηνικά όπλα, ιδεολογία Juche, δυναστεία Kim. Νότια Κορέα: ζωντανή δημοκρατία, αγορά, παγκόσμιος πολιτιστικός εξαγωγέας. Δεν υπάρχει κοινό μοντέλο διακυβέρνησης.
Το ΑΕΠ/καπ. της Νότιας Κορέας (~35.000$) ξεπερνάει το της Βόρειας (~1.000$). Κόστος ένωσης εκτιμάται στα $500Δ–$3Τ+ (γερμανική Wiedervereinigung ~$2Τ για 4:1 gap εισοδήματος· Κορέα 30:1+).
Ο Κοραικός Πόλεμος (1950–53) έληξε σε cessation οπλισμών, όχι ειρηνική संधι. Το DMZ είναι το πιο στρατιωτικοποιημένο σύνορο. Βαθιά αμοιβαία عدم εμπιστοσύνη παραμένει.
ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Ρωσία έχουν στρατηγικά ενδιαφέροντα. Η Κίνα φοβάται αμερικανικά στρατεύματα στον Ιαλού· ΗΠΑ εκτιμά συμμαχία με Σέουλ· Ιαπωνία ανησυχεί για πυρηνική Βόρεια· Ρωσία επιδιώκει επιρροή. Οποιαδήποτε ένωση απαιτεί συναίνεση μεγάλων δυνάμεων.
Έγκληματα κατά της ανθρωπότητας στη Βόρεια Κορέα (αναφορά UN COI) διεγείρουν ζητήματα ευθύνης που καμία μοντέλο μετάβασης δεν έχει λύσει.
30.000+ βόρειοι διαφυγόντες στη Νότια Κορέα αντιμετωπίζουν πολιτισμικές, γλωσσικές, εκπαιδευτικές και ψυχολογικές διαστάσεις—προεπισκόπηση της πρόκλησης των 25 εκατ.
Αν και πολλοί Κορέοι επιθυμούν τελική Wiedervereinigung, ο δρόμος κλειδώνεται από φρούριο πολιτικών, οικονομικών, στρατιωτικών και γεωπολιτικών εμποδίων. Προσαγωγική δέσμευση, όχι αιφνιδιακή συγχώνευση, είναι η μόνη πιστή τροχιά.
