Κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πολέμου Β, η ήρεμη χερσονησόκολλα κοντά στην Αμερίκους, Τζордζία γινόταν σπίτι ενός κρίσιμου κομματιού της αμερικανικής αεροπορικής πολεμικής μηχανής: Σουθέρ Φίλντ, μια βάση εκπαίδευσης Ηνωμένων Πολιτειών Στρατού Αεροπορικών Δυνάμεων όπου χιλιάδες πιλότοι μαχητικών κέρδισαν τα φτερά τους.
Ιδρύθηκε το 1940 στην τοποθεσία ενός πρώην αεροδρομίου Παγκοσμίου Πολέμου Α (αρχικά Σουθέρ Φίλντ, μετονομάστηκε για τον τοπικό αεροναύτη Χένρι Σουθέρ), η γεωργιανή θέση της βάσης παρείχε ιδανικούς καιρούς πτήσης ολόκληρο το χρόνο – ένα κρίσιμο παράγοντα για την τεράστια διοδεύση παραγωγής πιλότων.
Το 시설 ειδικευόταν στην προηγμένη μονοκινητήρια εκπαίδευση μαχητικών. Οι νεοφώτιστοι που είχαν κατακτήσει τη βασική πτήση σε ΠΤ-17 Στέαρμαν και βασικούς εκπαιδευτικούς σαν το BT-13 Βαμπιάντ φτάνουν εδώ για να μεταβούν σε αεροσκάφη υψηλής απόδοσης – κυρίως το AT-6 Τεξάν (γνωστό ως Χάρβαρντ στα Κοινωνικά) και αργότερα το Π-40 Γουόρχοκ.
Το πρόγραμμα ήταν εξαντλητικό: πτήση σε σχηματισμό, πυροβολισμός, πλοήγηση, νυχτερινές επιχειρήσεις και μαχητικές κινήσεις – όλα συμπυκνωμένα σε εβδομάδες. Οι ποσοστά αποτυχίας ήταν υψηλά· μόνο οι πιο ικανοί απέκτησαν αναθέσεις μαχητικών σε θέατρα από την Ευρώπη μέχρι τον Ειρηνικό.
Μεταξύ των διάσημων αποφοίτων της βάσης: Τσάρλς Λίνμπεργκ εκπαιδεύτηκε εδώ το 1923 (πρίν το ΠΑΒ, όταν ήταν αστικό πεδίο), και Γενικός Τζέιμς "Τζιμμι" Ντουλιττλ ηγήθηκε την 17η Ομάδα Βομβαρδισμού από το Σουθέρ Φίλντ πριν ηγηθεί την Τόκιο Ρέιντορ.
Σήμερα, ο χώρος λειτουργεί ως Αεροδρόμιο Τζιμ Κάρτερ Περιφερειακά, διατηρώντας λίγα αρχικά ανγάρα και ένα ιστορικό σημάδι. Η περιφέρουσα περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του κοντινού Εθνικού Ιστορικού Τοποθεσίας Αντερσονβίλ, ελκύει επισκέπτες που ιχνεύουν τόσο αεροπορική όσο και εμφύλια ιστορία.
Η συνεισφορά του Σουθέρ Φίλντ – χιλιάδες πιλότοι σφυρηλατημένοι στη ζέστη της Τζордζίας για παγκόσμιο πόλεμο – παραμένει περήφανο κεφάλαιο στην ιστορία της αμερικανικής αεροδύναμης.
