Τα μόρια νερού απορροφούν περισσότερο τα μεγαλύτερα μήκη κύματος (κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο) από τα μικρότερα (μπλε, βιολετί). Το φως του ήλιου που διεισδύει στον ωκεανό χάνει τα κόκκινα/πορτοκαλί συστατικά μέσα σε λίγα μέτρα. Το υπολειπόμενο μπλε/βιολετί φως διασπορά σε όλες τις κατευθύνσεις από τα μόρια νερού—διασπορά Rayleigh, το ίδιο φαινόμενο που κάνει τον ουρανό μπλε.
Το βιολετί φως διασπορά ακόμα περισσότερο από το μπλε, αλλά: (1) η ηλιακή εκπομπή culmine στο μπλε-πράσινο· (2) το ανθρώπινο μάτι είναι λιγότερο ευαίσθητο στο βιολετί· (3) μέρος του βιολετί απορροφείται. Η αντίληψή μας συνδυάζει το κυρίαρχο διασπορά μπλε με το υπολειπόμενο πράσινο, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά μπλε χρώματα.
Ενώ η αντανάκλαση του ουρανού συμβάλλει σε γωνίες βλέψης, το εσωτερικό χρώμα του ωκεανού προέρχεται από το φάσμα απορρόφησης του νερού—παρατηρήσιμο ακόμα και σε κλειστές πισίνες ή εργαστηριακές στήλες καθαρού νερού.