Πού Βρίσκεται το Παλαιότερο Ωκεάνιο Έδαφος; (Οχι στις Ζώνες Υποδύσεως)

Αντίθετα με μια συνηθισμένηidea, το παλαιότερο ωκεανικό έδαφος δεν βρίσκεται στις ζώνες υποδύσεως—βρίσκεται ως πιο μακριά από τα όρια πλάκας όσο το δυνατόν.

Γιατί οι Ζώνες Υποδύσεως είναι Νέες

Οι ζώνες υποδύσεως είναι εκεί που το ωκεανικό έδαφος εξαφανίζεται. Καθώς οι πλάκες συγκλίνουν, η πυκνότερη ωκεανική πλάκα βυθίζεται κάτω από την ηπειρωτική ή άλλη ωκεανική πλάκα και ανακυκλώνεται στο μανδύα. Το έδαφος στην τρύπα είναι το πιο νέο σε εκείνη την περιοχή, αφού μόλις έφτασε από το κέντρο διαστολής.

Όπου το Αρχαίο Έδαφος Επιβιώνει

Το παλαιότερο ωκεάνιο πάτωμα επιμένει στο κέντρο των ωκεανικών λεκάνων, μακριά από τόσο τις μεσοωκεανικές ραγγές (γέννηση) όσο και τις ζώνες υποδύσεως (θάνατος). Οι τρέχοντες ρεκόρmanes:

• Δυτική Ειρηνική (Φιλιππινική Θάλασσα, Μαριάννα Basin): ~180–200 εκατ. έτη (Τζουρασική)
• Ανατολική Μεσόγειος (Herodotus Basin): Πιθανώς ~340 εκατ. έτη (Παλαιοζωική)—ένα υπόλειμμα της αρχαίας Θέτιδας Θαλάσσης

Αναλογία Μεταφορικής Ζώνης

Σκεφτείτε το ωκεανικό έδαφος ως μια μεταφορική ζώνη:

1. Μεσοωκεανική ράγα: Νέο έδαφος σχηματίζεται (ηλικία = 0)
2. Μετάβαση: Η πλάκα κινείται εξωθενικά, γερνά, ψύχεται, παχύνει
3. Ζώνη υποδύσεως: Το έδαφος καταστρέφεται (μέγιστη ηλικία φτάνει)

Έτσι, μέγιστη ηλικία = απόσταση από ράγα στην τρύπα ÷ ρυθμός διαστολής. Το τεράστιο πλάτος του Ειρηνικού και η αργή διαστολή διατηρούν το παλαιότερο έδαφος.

Γιατί Είναι Σημασιολογικό

Το αρχαίο ωκεάνιο πάτωμα κρατάει σημάδια για παλιές μαγνητικές πεδίο, χημεία θαλάσσης, και κινήσεις πλάκας. Αλλά είναι σπάνιο—το μεγαλύτερο μέρος έχει υποδυθεί. Η εύρεση και foreuse αυτών των λείψανων (π.χ. IODP αποστολές) είναι προτεραιότητα για την παλαιοωκεανογραφία.