Η Μανίλα, η πυκνή, χαοτική, ιστορική πρωτεύουσα των Φιλιππινών, συνδυάζει ισπανικές αποικιακές, αμερικανικής εποχής και σύγχρονες ασιατικές στρώσεις.
16ος αιώνας ισπανικό φρούριο. Ναός San Agustin (UNESCO, παλαιότερος λιθινός ναός), Καθεδρικός Μανίλας, Φρούριο Santiago (φυλακή Rizal), Casa Manila (μουσείο αποικιακού τρόπου ζωής). Περπάτημα/caled tours.
58εκατ. αστικό πάρκο τιμώντας τον José Rizal (εθνικός ήρωας). Μνημείο, μουσικό φωτιά, κινεζικά/ιαπωνικά κήποι, ανοιχτά συναυλίες. Κυριακή οικογενειακός κόμβος.
Παγκόσμιας κλάσης ηλιοβασίλεμα πάνω στον κόλπο—καλύτερο από Baywalk (Roxas Blvd), Harbor Square, ή Manila Yacht Club. Επιλογές κρουαζιέρας.
Ιδρ. 1594. Οδός Ongpin φαγητό crawl: ντολμάδες, hopia, tikoy, φούσκια τύχης. Ναός Seng Guan, Ναός Kuang Kong. Χαοτικό, νόστιμο.
Adobo, sinigang, lechon, sisig, halo-halo. Από carinderias (εστιατόρια) στο Toyo Eatery (σύγχρονο φιλιππινέζικο fine dining). Street food: balut, isaw, kwek-kwek.
Poblacion (Makati) – μπαρ, speakeasies, rooftop. Bonifacio Global City – κλαμπ. Malate – LGBTQ+ φιλικό, live μουσική. Karaoke πανταχού.
Κίνηση, ζέστη, ανισότητα, ασφαλειακά ανησυχίες. Αλλά η ενέργεια, ιστορία και φιλοξενία της Μανίλας ανταμείβουν τους εξερευνητές που ασχολούνται πέρα από την επιφάνεια.