Ο όρος «Ακτίνα του Ειρηνικού» περιλαμβάνει δύο διακριτές αλλά συνδεδεμένες έννοιες: μια δυναμική οικονομική περιοχή και μια από τις πιο γεωλογικά ενεργές ζώνες της Γης.
Σε οικονομικό και γεωπολιτικό πλαίσιο, η Ακτίνα του Ειρηνικού αναφέρεται στις χώρες που συνορεύουν στον Ειρηνικό Ωκεανό, συχνά καθοριζόμενες από τη συμμετοχή στο φόρουμ Συγεργασίας Οικονομίας Ασια-Ειρηνικού (APEC). Αυτό το μπλοκ περιλαμβάνει 21 μέλη-οικονομίες: Αυστραλία, Μπουρνέι, Καναδάς, Χιλή, Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Ινδονησία, Ιαπωνία, Μαλαισία, Μεξικό, Νέα Ζηλανδία, Παπούα Νέα Γουινέα, Περού, Φιλιππίνες, Ρωσία, Σιγκαπούρη, Νότια Κορέα, Ταϊβάν, Ταϊλάνδη, Ηνωμένες Πολιτείες, και Βιετνάμ.
Αυτές οι οικονομίες αντιπροσωπεύουν συλλογικά τεράστιο μερίδιο του παγκόσμιου ΑΕΠ και εμπορίου, οδηγώντας καινοτομία, βιομηχανία και εμπόριο σε όλο τον ειρηνικό λεκάνα. Η οικονομική ολοκλήρωση της περιοχής έχει βαθύνει μέσω διαφόρων εμπορικών συμφωνιών και δικτύων εφοδιαστικής αλυσίδας.
Γεωλογικά, η Ακτίνα του Ειρηνικού ακολουθεί τον «Δακτύλιο της Φωτιάς»—μια примерно 40.000 χιλιόμετρα ιπποειδής ζώνη που περιβάλλει τον Ειρηνικό Ωκεανό όπου οι λιθικές πλάκες συγκλίνουν. Αυτή η περιοχή φιλοξενεί περίπου το 75% των ενεργών και ανενεργών ηφαιστείων του κόσμου και ζει περίπου το 90% των παγκόσμιων σεισμών.
Η έντονη σεισμική και ηφαιστιακή δραστηριότητα προκύπτει από ζώνες υποδύσεως όπου ωκεανικές πλάκες βυθίζονται υπό ηπειρωτικές πλάκες, δημιουργώντας βαθιές ωκεανικές φάραγγες, ηφαιστιακές φλέγες και συχνούς σεισμούς. Οι χώρες κατά μήκος αυτής της ακμής—συμπεριλαμβανομένων της Ιαπωνίας, Ινδονησίας, Φιλιππίνων, Χιλής και της δυτικής Αμερικής—έχουν αναπτύξει εξελιγμένα συστήματα παρακολούθησης και προετοιμασίας.
Ορισμένοι ορισμοί επεκτείνουν την έννοια της Ακτίνας του Ειρηνικού στο ίδιο το ωκεανικό δάπεδο του Ειρηνικού, το μεγαλύτερο ωκεανικό διαμέρισμα της Γης. Αυτό το τεράστιο λεκάνα διαθέτει πολύπλοκη τοπογραφία περιλαμβάνοντας μεσοωκεανικές φλέγες, αλυσίδες βουνών και το βαθύτερο σημείο του πλανήτη, τη Φάραγγα Μαριάνας.
