Το 43 π.Χ., ο Αυτοκράτορας Κλαύδιος εξέδωσε τη ρωμαϊκή εισβολή στη Βρετανία, ζητώντας πόρους και στρατηγική επέκταση. Η νότια Βρετανία κατακτήθηκε σταδιακά και οργανώθηκε στην επαρχία της Βρετανίας.
Η Βρετανία διαιρέθηκε σε τέσσερεις περιοχές: Βρετανία Superior, Βρετανία Inferior, Βρετανία Prima, και Maxima Caesariensis, διευκολύνοντας τη διακυβέρνηση και τη συλλογή φόρων.
Ο ρωμαϊκός στρατός χτίσε εκτεταμένο δίκτυο φρουρίων, δρόμων και συνόρων—πιο διάσημα το Τείχος του Αδριανού—για να ελέγξει την εδαφική έκταση και να αμυνθεί από βόριες φυλές.
Οι Ρωμαίοι εισήγαγαν την Λατινική, τον νόμο, τη μηχανική και τον αστικό σχεδιασμό. Πόλεις όπως το Λονδίνιο (Λονδίνο), Βερουλάμιο (Σεντ Αλβάνς), Κολκέστερ, Λίνκολν, και Γιόρκ φλώρισαν ως διοικητικά και εμπορικά κέντρα. Ρωμαϊκές βίλες κατανέμονται στην ύπαιθρο.
Η εκμετάλλευση χρυσού, αργυρίου, μολύβδου και κασσίτερου τρέφει εμπορικά δίκτυα. Ρωμαϊκά νομίσματα και ευρήματα που βρέθηκαν σε όλη τη Βρετανία αποδεικνύουν οικονομική ενσωμάτωση.
Εισήχθησαν ρωμαϊκά θεϊκότα και ο αυτοκρατορικό κουλτος· το Χριστιανισμός ριζώθηκε επίσης, αποδεικνύοντας από πρώιμες εκκλησίες και ευρήματα.
Ενώ οι Κελτικές παράδοσεις παρέμειναν, η ρωμαϊκή αρχή επηρέασε βαθιά την κοινωνική δομή, τη γλώσσα και τον πολιτισμό, αφήνοντας κληρονομιά ορατή στη σύγχρονη αγγλική λεξιλογία και τα ονόματα τόπων.
Μέχρι το τέλος του 4ου αιώνα, εξωτερικές εισβολές, εσωτερικές διχονοίες και οικονομικά προβλήματα ξεφτίλησαν τον ρωμαϊκό έλεγχο. Οι στρατιώτες αναχώρησαν γύρω στο 410 μ.Χ., τερματίζοντας την άμεση αρχή αλλά αφήνοντας μόνιμο στίγμα στην βρετανική ιστορία.
