Ο Chester Cricket, πρωταγωνιστής του George Selden The Cricket in Times Square (1960) και των sequels του, ασκεί μια ήπια ηρωικότητα που αντηχεί σε γενεές. Η προσωπικότητά του ορίζεται από επτά βασικά χαρακτηριστικά.
Ο Chester φροντίζει βαθιά για όλους τους που συναντά—τον Mario το αγόρι των εφημερίδων, τον Tucker Mouse, την Harry Cat, ακόμα και ξένους. Αισθάνεται την θλίψη και αντιδρά αυτομάτως, είτε παρηγορώντας ένα νοσταλγικό παιδί είτε μοιράζοντας το λιτανευτικό του φαγητό.
Παρά τη μετατόπιση από το λιβάδι του Connecticut σε ένα σταθμό μετρό του Times Square, ο Chester διατηρεί την ελπίδα. Το χαρουμένο τσιρκέζι του ανεβάζει την ηθική· βλέπει δυνατότητες όπου άλλοι βλέπουν εμπόδια.
Εξερευνά το αστικό του περιβάλλον με θέαμα: το περίπτερο, το κινεζικό εστιατόριο, το μουσικό κατάστημα. Η περιέργειά του οδηγεί την πλοκή—μαθαίνει ανθρώπινες συνήθειες, ανακαλύπτει το μουσικό του ταλέντο, πλοηγείται στα tuneλ του μετρό.
Ο Chester καταλαβαίνει γρήγορα την ανθρώπινη ομιλία, χρήματα, μοτίβα κίνησης, και κοινωνικές δυναμικές. Εφαρμόζει αυτή τη γνώση δημιουργικά—π.χ., χρονομέτρηση τσιρκεγμάτων στο ρολόι, σύνθεση μελωδιών από αστικούς ήχους.
Μικρός αλλά γενναίος: αντιμετωπίζει μια γάτα (Harry) και κερδίζει φιλία· υποφέρει σχεδόν θανάσιμο επίθεση περιστεριών· εκτελεί δημόσια παρά τη σκηνική φόβο· επιλέγει να επιστρέψει στο σπίτι αντί να μείνει διάσημος.
Ποτέ δεν απαντά. Όταν η μουσική του φέρει κέρδος, εξασφαλίζει ότι η οικογένεια του Mario ωφελείται. Αρνείται να εκμεταλλευτεί το χάρισμά του για απλή διασκέδαση.
Ο Chester ευδοκιμεί στην επαφή. Χτίζει μια επιλεγμένη οικογένεια (Mario, Tucker, Harry, Papa Bellini). Προτεραιότητα στην συλλογική ευημερία από την προσωπική κέρδος—τελικά επιστρέφει στο λιβάδι του γιατί είναι δίκαιο, όχι εύκολο.
Ο Chester αντιπροσωπεύει το καλύτερο μας: συμπαθητικός, ανθεκτικός, ταλαντούχος αλλά ταπεινός. Σε έναν θορυβώδη, κινικό κόσμο, η «μικρή φωνή» του μας θυμίζει ότι η χάρη είναι υπερδύναμη.
