Η Πτώση της Νέας Βασιλείας της Αιγύπτου (1077 π.Χ.)

Η Νέα Βασιλικία—η «Χρυσή Εποχή» της Αιγύπτου αυτοκρατορίας και μνημειοποιίας—τέληξε γύρω στο 1077 π.Χ. με τον θάνατο του Ραμσέ ΞΙ, τελευταίου ηγέτη της 20ης Δυναστείας. Η κατάρρευση ήταν αργή άρδευση:

1. Εξωτερικοί Σόκ: Εισβολές Λιβύων και «Θαλασσίων Λαών» στα τέλη 13ου αιώνα σπάσαν την αιγυπτιακή στρατιωτική δόξα.
2. Εσωτερική Παρακμή: Διάρρηξη τάφων, απεργίες εργατών, διαφθορά, λιμός σκόνευσαν την κεντρική εξουσία.
3. Εμφύλιος Πόλεμος: Θηβαϊκοί ιερείς Άμουν και βόρειοι άρχοντες ανταγωνίζονταν για εξουσία.
4. Λιβυική Κατακράτηση: Μέχρι 1077 π.Χ., Λιβύοι Μεσουέσισαν 21η Δυναστεία στη Τάνις, ενώ Υψηλοί Ιερείς άρχιζαν στη Θήβες.

Η Αίγυπτος δεν ανακτά ποτέ την πρώην αυτοκρατορική φάσεις, τελικά πέφτοντας σε Νουβούς, Ασσυρίους, Πέρσες και τελικά στον Αλέξανδρο τον Μεγάλο. Το τέλος της Νέας Βασιλικής σήμανε το τέλος της φαραωνικής μεγαλειότητας.