Δικαίωμα ψήφου στην Αγγλία του 18ου αιώνα
Στην Αγγλία του 18ου αιώνα, το εκλογικό δικαίωμα ήταν αιχμηρά περιορισμένο. Μόνο ένα μικρό κλάσμα του ενήλικου πληθυσμού μπορούσε να ψηφίσει.
Ποιοι μπορούσαν να ψηφίσουν
- Μόνο άνδρες — γυναίκες ολικός αποκλεισμός
- Ιδιοκτήτες ακινήτων — συγκεκριμένες προσόντες ελεύθερης κατοχής ποικίλουν ανά τύπο εκλογικής περιφέρειας
- Προσεγγιστικός εκλογικό σώμα: ~200.000–250.000 από ~6–7 εκατ. άνθρωποι (~3–4%)
Προσόντα ακινήτων ανά τύπο περιφέρειας
| Τύπος περιφέρειας | Πρόσφορο |
|---|
| Επαρχίες | 40 σιλίνι ελεύθερη κατοχή (γη αξίας 40σ/έτος ενοικίαση) |
| Πόλεις (ποικίλλει ευρέως) |
- Ελεύθεροι πολίτες (γέννηση/μαθητεία) — π.χ. Λονδίνο, Μπρίστολ
- Σκωτ & λωτ (τοπικοί φορολογούμενοι) — π.χ. Γουεστμίνστερ
- Μισθωτέςourgage (συγκεκριμένα ακίνητα) — "κράτημα πόλεις"
- Εταιρεία (αυτοεκλεγμένο συμβούλιο) — "σούρρωτες πόλεις"
- Ποτγαλλοπερ (νοικοκυριός με εστία) — σπάνιο
|
| Πανεπιστημιακές έδρες | Αποφοίτοι Οξφόρδης, Καμπρίτζ |
Ποιοι αποκλείονται
- Γυναίκες (όλες οι τάξεις)
- Μη ιδιοκτήτες άνδρες (μισθωμένοι γεωργοί, εργάτες, τεχνίτες, έμποροι χωρίς ελεύθερη κατοχή)
- Καθολικοί (απαγορευμένοι 1691–1829)
- Μη Αγκικανοί (Διαμαρτυρόμενοι αντιμετώπισαν πολιτικές ανικανότητες μέχρι 1828)
- Φτωχοί, υπηρέτες, στρατιώτες, ναύτες
Συστημικές τρύπες
- Σούρρωτες πόλεις: Απολυκισμένες πόλεις (Old Sarum: 7 ψηφοφόροι) επιστρέφουν 2 ΜΠ
- Κράτημα πόλεις: Ελεγχόμενες από μεμονωμένο προστάτη (π.χ. Δούκας Νιούκαστλ)
- Κανένα μυστικό ψηφοδέλτιο (μέχρι 1872) — ανοιχτή ψήφος επέτρεπε απειλή/δωροδοκία
- Κανένα αναδιανομή — αυξανόμενες βιομηχανικές πόλεις (Μάντσεστερ, Μπιρμίνγκαμ) αναπροσαρμογμένα
Χρονολόγιο μεταρρυθμίσεων
- 1832 Μεγάλη Μεταρρύθμιση — скромική επέκταση, κατάργηση χειρότερων σούρρωτων πόλεων
- 1867, 1884, 1918, 1928 — διαδοχικές επεκτάσεις μέχρι την καθολική ενήλικη ψήφο
