Κρυμμένοι στους δασώδεις πρανούς των Νότιων Μπερκσαϊερ της Μασσαχουσέτς βρίσκονται δεκάδες καταρράκτες, δυνατοί και ταπεινοί. Η πρόσβαση στους πιο φωτογενικούς απαιτεί οδήγηση langs 88 χλμ serpentειδών κρατικών οδών και πεζοπορία συχνά ραγγωδών μονοπατιών. Οι καταρράκτες και τα περιβάλλοντά τους είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακά το φθινόπωρο, όταν τα Μπερκσايير βρίσκονται στην πλήρη χρωματική τους δόξα.
Οι Καταρράκτες Campbell του Condado Berkshire, περίπου 12 λεπτά νότια του New Marlborough, βρίσκονται 30 μέτρα από τα σύνορα της Connecticut. Ο μόνος τρόπος πρόσβασης είναι να ακολουθήσετε τον δρόμο Campbell Falls Road στην Connecticut μέχρι να καμπτύνει πάλι βόρεια στη Μασσαχουσέτς. Πάρε τη κάμερά σου και περπάτησε το απλό κλιμακωτό μονοπάτι 300 μέτρων όπου το Ποτάμι Whiting καταρράττει σχεδόν 15 μέτρα μέσω στενού φαράγγιου, πετάγοντας δεξιά και μετά αριστερά σε ένα σκιαστικό λιμνάζον. Ενώ το Καταφύγιο Κρατικού Πάρκου Campbell Falls είναι ανοιχτό όλο το χρόνο, η δύναμη του καταρράκτη φτάνει την κορυφή όταν η χιονούρα auga αυξάνει το επίπεδο του ποταμιού πρώιμη άνοιξη.
Οι Καταρράκτες Otis, που βρίσκονται εκτός Διάδρομου 23 στο Κρατικό Δάσος Tolland, περίπου 8 λεπτά νοτιοδυτικά του Otis, ξυπνούν στην ζωή μεταξύ φθινοπώρου και πρώιμης άνοιξης όταν το νερό απελευθερώνεται από τη φράγμα για να μειωθεί ο κίνδυνος πλημμύρας από τη χιονούρα. Είναι πιο εντυπωσιακές κατά την απελευθέρωση Οκτωβρίου όταν καταρράττουν 15 μέτρα και ανοιχτούν πάνω σε μια σκαλοπάτινα βράχο. Για την καλύτερη θέα — και μια στενή επαφή με την φθινοπωρινή περιπέτεια των Μπερκσαϊερ — ακολουθήστε το μονοπάτι της στάθμευσης προς το δάσος και ακολουθήστε το Ποτάμι Fall περίπου 90 μέτρα κάτω ρεύμα στη βάση του καταρράκτη.
Επισκεφθείτε τους Καταρράκτες Race Brook στα τέλη Μαΐου, αφού ο λάσπος της πρώιμης άνοιξης στερεώσει και πριν φτάσουν οι καλοκαιρινές μάζες. Φτάνετε στο χαμηλότερο σημείο των καταρράκτων, μια πτώση 30 μέτρων πάνω σε γρανιτικούς βράχους καλυμμένους από τσουκνιά, μέσω 10λεπτής πεζοπορίας από την αρχή μονοπατιού Race Brook langs τη Διάδρομο 41 στο Sheffield. Από εκεί, το μονοπάτι ανεβαίνει απότομα σε μια ρηχή, ηλιοφωτεινή λίμνη που τρέφεται από το δεύτερο τμήμα των καταρράκτων. Πάνω από αυτή βρίσκονται τρία ακόμα τμήματα, καθένας ένας χορός πτώσεων, καταρράκτων και αναπτύξεων νερού. Η πεζοπορία του δεύτερου έως πέμπτου τμήματος διαρκεί περίπου μία ώρα, αν δεν σταματήσετε να αναπνεύσετε στην ανύψωση 274 μέτρων. Το Κρατικό Αποθέμα Mount Everett, όπου βρίσκονται οι καταρράκτες, κλείνει το χειμώνα.
Αγνοήστε το όνομα κινούμενου σχεδίου: Οι Καταρράκτες Bash Bish τραβούν τόσους τουρίστες στα Νότια Μπερκσايير κάθε χρόνο που έχουν γίνει το κεντρικό στοιχείο ενός κρατικού πάρκου που φέρει το όνομά τους. Καθώς το Ρεύμα Bish Bash καταρράττει κάθετα 18 μέτρα σε μια βαθιά και προσελκυστική λίμνη, ένα τεράστιο γρανιτικό βράχος διχοτομεί το νερό του σε δύο. Ελάβετε στα Bash Bish πρώιμη άνοιξη όταν το χιονίζον ρέμα είναι ψηλό. Για πρόσβαση στους καταρράκτες, κατεβάστε ένα σημειωμένο, σύντομο αλλά απότομο μονοπάτι και διασχίστε ένα ζευγάρι στενών ρεματιών. Προγραμματίστε 25λεπτη πεζοπορία από την αρχή μονοπατιού στην στάθμευση Falls Road στην βόρεια άκρη του πάρκου, εκτός Διάδρομου 41, 16 χλμ νοτιοδυτικά του South Egremont. Το μονοπάτι συνεχίζεται δυτικά μέχρι τα σύνορα της Νέας Υόρκης, λιγότερο από ένα μίλι πέραν των καταρράκτων.
