Αν και δεν είναι απίστευτα συχνές, στο Μισσικίγαν υπάρχουν μερικά είδη δηλητηριωδών αράχνων. Συχνά, τα παιδιά μεγαλώνουν «παιίζοντας» με τα οπιλιονίδαι (daddy-longlegs) και έχουν ακούσει το συχνώς λεγόμενο μύθο ότι το οπιλιονίδαι είναι η πιο δηλητηριώδης αράχνη, αλλά τα χείλη της είναι πολύ μικρά για να δαγκώσουν ανθρώπους. Το Μισσικίγαν έχει δηλητηριώδεις αράχνες· ωστόσο το οπιλιονίδαι δεν ικανοποιεί.
Το Μισσικίγαν φιλοξενεί την βόρεια μαύρη χήρα αράχνη. Λάμψατη και μαύρη με πολύ στρογγυλή κοιλιά, οι μαύρες χήρες είναι πολύ διακριτικές. Συμπεριλαμβανομένων των ποδιών τους, το θηλυκό είναι περίπου 1 1/2 ίντσες μακρύ και έχει ένα κόκκινο σχήμα ωρογύρου στην κάτω πλευρά της κοιλιάς της· τα αρσενικά είναι ελαφρώς μικρότερα και λείπει το κόκκινο σημάδι, αλλά συχνά έχουν κόκκινες και κίτρινες κουκκίδες ή στελλές στην πλάτη.
Οι μαύρες χήρες μπορούν να βρεθούν γύρω από σωρού ξύλων, αποχωρητήρια, σε κουτιά μετρητών, υπόγεια και άλλα μοναχικά σημεία. Το δάκσιμο τείνει να είναι πονεμένο και να προκαλεί σοβαρή αντίδραση. Η θέση δάκσιματος μπορεί να φουσκώσει και να πονάει περίπου 30 λεπτά αργότερα και περαιτέρω συμπτώματα περιλαμβάνουν μυσικούς σπασμούς, σπασμούς, κοιλιακό πόνο, έμετος ή ναυτία, ανεβαίνοντας πίεση, ιδρώτα και απώλεια συνείδησης, ίσως μπορείτε ακόμα να σταματήσετε να αναπνέετε. Ο θάνατος μπορεί να συμβεί — αν και σπάνιος — στους εξαιρετικά νέους ή γέροντες. Ωστόσο, όπως σημειώνει το Discover Magazine, οι μαύρες χήρες μπορούν να δώσουν τα λεγόμενα «ξερά δαγκώματα» για να προειδοποιήσουν τα θηροσαλπιστικά χωρίς να σπαταλήσουν το δάκος τους. Ζητήστε ιατρική βοήθεια άμεσα αν υποπτεύεται δάκσιμα χήρας.
Ενώ η καφέ ρεκλούσα αράχνη δεν είναι ντόπια στο Μισσικίγαν, και συνήθως находится στα νότια πολιτεύματα αντί για αυτό, το DNR του Μισσικίγαν σημειώνει ότι υπάρχει έγγραφη περίπτωση της ρεκλούσας στο Μισσικίγαν, και άλλες αναφορές υποδηλώνουν ότι, ίσως λόγω κρυψίμων σε κιβώτια αποστολής από τις νότιες πολιτεύσεις, η καφέ ρεκλούσα υπάρχει, αν και σπάνια, στη Νότια Χερσόνησο. Κίτρινη έως καφέ χρώματος, η ρεκλούσα είναι περίπου 1/2 ίντσα μακρύ με μακριά, λεπτές, τριχωτές πόδια. Η καφέ ρεκλούσα έχει τρία ζεύγη ματιών και ένα σχήμα βιολιού στην πλάτη της.
Νυχτερινή φύσεως, η ρεκλούσα προτιμά τη μοναξιά. Μη επιθετική, θα δαγκώσει μόνο αν διαταραχθεί. Τα δαγκώματα σπάνια είναι θανάσιμα, και μπορούν επίσης να είναι «ξερά». Η ρεκλούσα πακετάρει πολύ δάκος για το μέγεθός της, και θεωρείται υψηλά τοξική, ειδικά για τους πολύ νέους ή γέροντες. Πόνος και κνησμός θα αυξηθούν περίπου τέσσερις έως οκτώ ώρες μετά το δάκσιμο, με ερυθρότητα και φούσκωμα, μετά ένα αιματικό φουσκώμα που αναπτύσσεται. Ένα έλκος — ένα ανοιχτό έλκος όπου η σάρκα πεθαίνει — θα αρχίσει καθώς η τοξίνη ιστών διαδίδεται. Πυρετός, ναυτία και έμετος, πόνος αρθρώσεων, και ακόμη και θάνατος μπορεί να συμβεί. Ζητήστε ιατρική βοήθεια άμεσα αν υποπτεύετε δάκσιμα καφέ ρεκλούσας.
Υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύποι ντουντ-langlegs· ο ένας είναι αράχνη και ο άλλος δεν είναι. Τώρα αναφέρονται γενικά ως ντουντ-langlegs και ντουντ-langlegs αράχνες.
Τα ντουντ-langlegs, γνωστά επίσης ως γιάγια-langlegs, θεριστές και οπιλιονίδαι (η οικογένεια στην οποία ανήκουν, της τάξης αραχνιδών) έχουν ένα τμήμα σώματος αντί για δύο, όπως οι αληθινές αράχνες και δεν είναι δηλητηριώδεις. Οι ντουντ-langlegs αράχνες που βρίσκονται στην Αυστραλία και langs την Ειρηνική Ακτή είναι στην πραγματικότητα αράχνες, στην οικογένεια Pholcidae, αλλά δεν υφαίνουν ιστός και επίσης δεν είναι δηλητηριώδεις καθόλου, μέχρι εκείνο που δείχνει η τρέχουσα έρευνα έως το 2010.
