Η Αφρική φιλοξενεί έως 6000 από τα ονομασμένα 35.000 είδη αράχνων στον κόσμο. Ενώ οι περισσότερες αράχνες δεν είναι επιβλαβείς για τους ανθρώπους, ένας ταξιδιώτης στην Αφρική πρέπει να είναι προσεκτικός για τέσσερις ομάδες αράχνων που είναι: οι αράχνες κουμπιού, οι αράχνες βιολιού, οι εξαφθάλμες αράχνες άμμου και οι μακροπόδιες αράχνες σάκους. Αυτά τα αράχνες παράγουν ένα τοξικό δηλητήριο που μπορεί να είναι θανατηφόρο. Το αποτέλεσμα ενός δαγκώματος αράχνης εξαρτάται από την ηλικία και την ευαισθησία του ατόμου που δαγκώθηκε, την τοποθεσία του δαγκώματος, την ποσότητα δηλητηρίου που μπαίνει στο σώμα και το είδος της αράχνης. Εφόσον η θεραπεία εξαρτάται από το είδος της αράχνης, ο εντοπισμός είναι πολύ σημαντικός.
Υπάρχουν τέσσερα είδη μαύρων αράχνων κουμπιού και δύο είδη καφών αράχνων κουμπιού που βρίσκονται στην Αφρική. Συνήθως βρίσκονται σε φυσικά habitats και πολύ σπάνια, αν ποτέ, σε χτισμένες περιοχές. Αυτές οι αράχνες έχουν στρογγυλή κοιλία με σημάδια ή ρίπες και λεπτές πόδια, από τα οποία το τρίτο ζεύγος ποδιών είναι το μικρότερο. Το αρσενικό είναι σημαντικά μικρότερο από το θηλυκό, και μόνο το θηλυκό έχει την ικανότητα να διεισδύσει το δέρμα των ανθρώπων.
Η μαύρη αράχνη κουμπιού είναι πίσσινη μαύρη στο χρώμα. Το αρσενικό έχει κόκκινες και λευκές ζώνες χρώματος στην κοιλία του ενώ η κάτω πλευρά της κοιλίας της θηλυκής μπορεί είτε να μην έχει χρώμα είτε να έχει ένα διακριτό μοτίβο αμμοδοχείου. Η θηλυκή αράχνη ονομάζεται επίσης χήρα γιατί σκοτώνει το αρσενικό μετά την αναπαραγωγή.
Οι μαύρες αράχνες κουμπιού είναι πιο δηλητηριώδεις από τις καφές αράχνες κουμπιού. Οι καφές είδη είναι κρέμα, γκρι, καφέ ή μαύρες στο χρώμα. Η κάτω πλευρά της κοιλίας έχει κόκκινες έως πορτοκαλίες σημάδια αμμοδοχείου, και η επάνω πλευρά της κοιλίας συχνά έχει γεωμετρικό μοτίβο. Αυτό είναι ιδιαίτερα συχνότερο στα φωτεινότερα είδη.
Τα συμπτώματα δαγκώματος μαύρης αράχνης κουμπιού περιλαμβάνουν ιδρώτα, αύξηση αρτηριακής πίεσης, ακαταστασία και καρδιακούς παλμούς, ναυτία, πόνο και σπασμούς με σκληρυνή των κοιλιακών μυών και αδυναμία στα πόδια. Ο ασθενής πρέπει να νοσηλευτεί και πρέπει να δοθεί αντίδοτο.
Τα συμπτώματα δαγκώματος καφής αράχνης περιλαμβάνουν sensación καύσης και πόνο περιορισμένο στη θέση του δαγκώματος. Συχνά υπάρχει موضعικό έξανθημα που εξαφανίζεται σε пару ημέρες.
Οι αράχνες βιολιού ζουν σε σπηλιές και κάτω από βράχους και ξύλα. Το χρώμα τους κυμαίνεται από καφέ έως ερυθρόκαφε. Είναι περίπου 8 mm μήκους με μακρά λεπτά πόδια περίπου 18 mm μήκους. Η κοιλία είναι είτε απλή είτε έχει φωτεινά και σκοτεινά σημάδια. Συχνά, ένα σχήμα βιολιού είναι παρατηρήσιμο. Αυτές οι αράχνες έχουν τρία ζεύγη ματιών που είναι πολύ κοντά μεταξύ τους.
Το δάκνωμα μιας αράχνης βιολιού γίνεται πονετικό μόνο μετά από μερικές ώρες από το δάκνωμα. Η περιοχή γίνεται ερυθρή και φουσκώνεται. Αν γίνει μωβ, υποδεικνύει τοπικό θάνατο ιστού. Δίνεται ένεση τετανοϋ. Μερικές φορές απαιτούνται δερματικές μεταμοσχεύσεις. Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες ή μήνες ανάλογα με τη σοβαρότητα του δαγκώματος.
Αυτές οι αράχνες βρίσκονται στην άμμο, στις αμμουδιές, κάτω από βράχους και στις προεξόχους βράχων. Συνήθως βρίσκονται καλυμμένες με άμμο και αυτό τις κάνει δύσκολο να εντοπιστούν. Έχουν αποπλατυσμένη εμφάνιση και είναι 9 έως 19 mm μήκους με πλάτος ποδιών 50 mm. Τα πόδια μοιάζουν με αυτά της κάβουρας. Έχουν τρία ζεύγη ματιών που είναι ευρέως διασταυρωμένα.
Δεν έχουν καταγραφεί οριστικές περιπτώσεις δαγκώματος αράχνης άμμου, και δεν υπάρχει διαθέσιμη θεραπεία αντιδότης. Ωστόσο, τοξικολογικές αναφορές υποδεικνύουν ότι το δηλητήριο των αράχνων άμμου είναι πολύ ισχυρό· πειράματα σε κουνέλια έχουν αποδειχθεί θανατηφόρα.
Αυτές οι αράχνες είναι φωτεινά κίτρινη έως κιτρινοπράσινη στο χρώμα. Έχουν δύο ζεύγη ποδιών κατευθυνόμενων μπροστά και άλλα δύο κατευθυνόμενων πίσω. Από αυτά, το πρώτο ζεύγος ποδιών είναι το μεγαλύτερο. Οι άκρες των ποδιών και το στόμα είναι πιο σκούρα από το υπόλοιπο σώμα.
Τα συμπτώματα δαγκώματος αράχνης σάκου περιλαμβάνουν πυρετό και ερυθρό, φουσκωμένο και κνηστικό έξανθημα. Απαιτείται ένεση τετανοϋ και μερικές φορές απαιτούνται αντιβιοτικά.
