Το πιο συνηθισμένο είδος χρυσοκουκουβάγιας που εμφανίζεται στο Σικάγο κατά τη διάρκεια άνοιξης, καλοκαίρι και πρώιμης φθινοπώρου είναι η ruby-throated χρυσοκουκουβάγια, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Illinois. Η ruby-throated χρυσοκουκουβάγια περνάει τους θερμούς μήνες στα backyards του Σικάγου και στα feeders πριν φύγει νότια τέλη καλοκαίρι ή πρώιμη φθινόπωρο για να αποφύγει τους κρυούς χειμώνες της περιοχής. Παρατηρήσεις broad-tailed, rufous και Allen's χρυσοκουκουβάγιων έχουν επιβεβαιωθεί κατά το καλοκαίρι, αλλά παραμένουν πολύ σπάνιες.
Η ruby-throated χρυσοκουκουβάγια φορούσε φωτεινό πράσινο πλάι και ανοιχτό πράσινο ventre. Το αρσενικό παραμένει το πιο χρωματιστό του είδους, με φωτεινό κόκκινο patch στο λαιμό που αποτελείται από σκληρά φτερά. Το patch φαίνεται μεταλλικό όταν το φως πιάνει τα φτερά. Τα σύντομα πόδια της χρυσοκουκουβάγιας την εμποδίζουν από το να πηδάει ή να περπατά, αν και μπορούν να κουνηθούν κατά μήκος κλαδιών για να ξεκουραστούν.
Η ruby-throated χρυσοκουκουβάγια κατευθύνεται βόρεια από την Κεντρική Αμερική από Μάρτιο έως Μάιο, χρονονομώντας την άφιξή της όταν πολλοί λουλούδια στο Σικάγο παράγουν νektar. Οι θηλείες συνήθως φθάνουν στο Σικάγο νωρίτερα από τα αρσενικά εφόσον οι θηλείες πρέπει να καθιερώσουν φωλιάσεις territories. Τα όμορφα πουλιά αρχίζουν να φεύγουν νότια τέλη καλοκαίρι ή πρώιμη φθινόπωρο με τα neonates φεύγοντας το Σικάγο τελευταία. Τα αρσενικά μεταναστεύουν ακόμη νωρίτερα, μερικές φορές φεύγοντας αρχές Αυγούστου.
Η ruby-throat χρυσοκουκουβάγια χρησιμοποιεί τους καλοκαιρινούς μήνες για αναπαραγωγή και φωλιάση. Επειδή η θηλεία φθάνει πρώτα, ξεκινάει να ψάχνει για ένα καλό κλάδο να χτίσει φωλιά. Μερικές φορές χρησιμοποιεί φωλιά από προηγούμενο χρόνο. Οι ruby-throats προτιμούν υγρότοπους για τις μικρότερες φωλιές τους, συνήθως όχι μεγαλύτερες από ένα δακτυλίδι. Μόλις το αρσενικό και το θηλυκό αναπαράγουν, η θηλεία μένει μακριά από το feeding territory του αρσενικού εφόσον τα αρσενικά δεν βοηθούν να μεγαλώσουν τα μικρά.
Οι ruby-throated χρυσοκουκουβάγιες τρώνε κυρίως νektar που βρίσκουν σε λουλούδια που ανθίζουν στα yards και κήπους. Βασίζονται σε αυτή την πηγή φαγητού από την ώρα που φθάνουν στο Σικάγο άνοιξη έως την ώρα που φεύγουν πρώιμη φθινόπωρο. Τα πουλιά τρώνε επίσης δέντρο sap, ειδικά από τρύπες που φτιάχνουν ξυλοκόποι. Οι χρυσοκουκουβάγιες τρώνε πολλά έντομα, επίσης, συμπεριλαμβανομένων αραχνών, κουνουπιών, γκατσών και μικρών μελισσών.
Άνοιξη και πρώιμο καλοκαίρι, οι χρυσοκουκουβάγιες επισκέπτονται sugar water feeders για να ανανεώσουν τις εξαντλημένες πηγές ενέργειας μετά τη μακρά τους μεταναστεύση. Τα μικρότερα πουλιά ψάχνουν για πορτοκαλί ή κόκκινα λουλούδια από τα οποία μπορούν να πίνουν νektar. Τα αρσενικά συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τα feeders καθ' όλο το καλοκαίρι αν και οι θηλείες μένουν μακριά μόλις ξεκινήσουν φωλιάση. Μόλις τα neonates φύγουν τη φωλιά, τα πιο αργά flight patterns και η έλξη σε φαγητό όπως αυτό που βρίσκεται στα sugar water feeders δίνει στους ανθρώπους περισσότερες ευκαιρίες να τις δουν καλοκαίρι και πρώιμη φθινόπωρο.
