Δεκαδικές αμερικανικές πόλεις και χωριά φέρουν ονόματα από την ελληνική μυθολογία—όχι κατά τυχαία, αλλά σχεδιαστικά αντικατοπτρίζοντας συγκεκριμένες ιστορικές ροές:
Η γενιά των ιδρυτών βυθισμένη στα ελληνικά/λατινικά κλασικά. Η νέα δημοκρατία βλέπεσε τον εαυτό της ως κληρονόμο της Αθήνας/Ρώμης—δημοκρατία, δημοκρατία, πολιτική αρετή. Το να ονομάζεις πόλεις με ονόματα θεών ήταν ιδεολογική σήμανση: "Εδώ χτίζουμε πολιτισμό."
Τα ονόματα προβάλλουν επιθυμητή αστική ταυτότητα:
Αναπτύκτες/τοπογράφοι (συχνά κλασικά εκπαιδευμένοι) ονόμαζαν πλέγματα για να προσελκύσουν colonos/επενδυτές με αέρα μόνιμης κουλτούρας. "Μινέρβη" ακούγεται πιο εκλεπτυσμένο από "Μπορμπάτ Κρικ."
Φιλαδέλφεια ("αδελφική αγάπη" – ελληνικά φιλέω + αδελφός) θέτει το πρότυπο. Οι ιδρυτές συνειδητά επέλεξαν ελληνικά ονόματα για να ανεβάσουν το πείραμα.
Περισσότερα μέρη κράτησαν υλικά ονόματα (Σικάγο, Σιάτλ, Μιάμι) ή περιγραφικά. Τα ελληνικά ονόματα συγκεντρώνονται σε περιοχές που εγκαταστάθηκαν μετα-Επανάσταση (NW Territory, Νότος, Δύση) από Άγγλο-Αμερικανούς.
Αυτά τα ονόματα είναι πολιτιστικές απολιθώσεις μιας νέας Ένωσης που ντυνόταν την μανδύα της αρχαιότητας για να要求 legitimation και μοίρα.