Οι ΗΠΑ απέκτησαν τη Φλόριντα από την Ισπανία μέσω της Σύμβασης Άνταμς-Όνις (Διαχερσονήσιας Σύμβασης), υπογεγραμμένης 22 Φεβρουαρίου 1819, ψηφισθείσας 1821. Η Ισπανία παρέδωσε Ανατολική και Δυτική Φλόριντα· οι ΗΠΑ ανέλαβαν $5 εκατ. απαιτήσεις πολιτών τους εναντίον Ισπανίας και απέρριψαν απαιτήσεις στην Τέξας (θεσπίζοντας το όριο Σαμπίν Ριβερ). Έξι αλληλεπικαλούμενοι λόγοι οδήγησαν την απόκτηση:
Η γεωγραφία της Φλόριντας την έκανε κинжал στραμμένο στον Κόλπο των ΗΠΑ και τη Νέα Ορλέανη (αποκτηθείσα 1803). Βρετανικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν τη Πενσακόλα ως βάση στον Πόλεμο του 1812. Η Ισπανική Φλόριντα ήταν καταφύγιο για φυγάδες σκλάβους, επιτιθέμενους Κρικ/Σεμινόλες και πιθανή ευρωπαϊκή παρέμβαση. Ο έλεγχος αφαίρεσε μόνιμη απειλή الحدود.
Το κλίμα και το έδαφος της Φλόριντας ήταν ιδανικά για βαμβάκι, σάκχαρο, εσπεριδοειδή και ξύλο. Οι φυτικόχρηστοι από τη Γεωργία και τις Καρολίνας επιθυμούσαν τη γη. Οι ποτάμιοι Σουάνι, Απαλαχικόλα, Σεν Τζονς πρόσφεραν μεταφορά. Οι ΗΠΑ ζήτησαν συνεχή ακτὴ Κόλπου για εμπόριο και ναυτική δύναμη.
Η ιδεολογική ώθηση να επεκτείνεται «από θάλασσα στο λάμψαχο» θεώρησε τη Φλόριντα ως φυσική, αναπόφευκτη προσθήκη. Ο Τζον Κίνσι Άνταμς (Γραμματέας Εξωτερικών)Supported ότι η Φλόριντα ήταν «ανάγκαιο παραρτήματα» της Ένωσης.
Η Ισπανία, στρεβλωμένη από τον Ιβηρικό Πόλεμο και τα κινήματα ανεξαρτησίας της Λατινικής Αμερικής, δεν μπορούσε να διακυβερνήσει τη Φλόριντα. Γύρισε ζώνη ανομίας: διακινούμενοι, πειρατές, αντίσταση Αμερικάνων (Σεμινολοί), και φιλιβουστέρες (αμερικανικοί περιπετειώδεις). Οι ΗΠΑ απήτησαν από την Ισπανία είτε να την πολιτοποιήσει είτε να την παραδώσει.
Φυγάδες σκλάβοι (Μαύροι Σεμινολοί) και πολεμιστές Σεμινολοί επιτίθεσαν στις φυτείες της Γεωργίας από καταφύγια στη Φλόριντα. Ο Πρώτος Πόλεμος Σεμινολών (1817–18), ηγούμενος από Άντρεν Τζάκσον, είδε τις αμερικανικές δυνάμεις να εισβάλουν στην Ισπανική Φλόριντα, αποκαλύπτοντας την ανικανότητα της Ισπανίας. Η απόκτηση στόχευε να λύσει αυτό φέρνοντας τους Σεμινολούς υπό ημεροδικασία ΗΠΑ (αποτέλεσμα περαιτέρω πολέμους και απομάκρυνση).
Άνταμς διαπραγμάτευσε εξαιρετική συμφωνία: Η Ισπανία παρέδωσε τη Φλόριντα (η οποία δεν μπορούσε να κρατήσει) σε αντάλλαγμα με την απόρριψη των αμερικανικών απαιτήσεων στην Τέξασ (βασισμένες στην Αγορά Λουιζιάνας). Αυτό καθάρισε το νοτιοδυτικό όριο στον Ποτάμι Σαμπίν. Οι ΗΠΑ anexάρτησαν την Τέξασ (1845) ούτως ή άλλως αργότερα, αλλά η σύμβαση αγόρασε χρόνο και νομιμότητα.
Η Φλόριντα έγινε εδαφικό (1822), πολιτεία (1845). Οι Πόλεμοι Σεμινολών (1817–1858) έγιναν οι μακρύτεροι, ακριβότεροι Ινδικοί πόλεμοι. Η μεταμόρφωση της Φλόριντας σε τουριστική/γεωργική/συνταξιοδοτική δύναμη εξακολουθεί να επικυρώνει την οικονομική στοίχημα, αλλά το ανθρώπινο κόστος—απομάκρυνση φυλοφυλή, επέκταση δουλείας—βαθύ.
