Η αφομοίωση της Χαβάης το 1898 resulted από σύγκλιση στρατηγικών αναγκών, οικονομικών ενδιαφερόντων, ιδεολογικών ρευμάτων και τοπικών πολιτικών λιγνεύσεων. Το μονοπάτι από ανεξάρτητο βασίλειο σε εδαφικό των ΗΠΑ εξελίχθηκε σε δεκαετίες.
Η θέση της Χαβάης — 2.400 μίλια από Σαν Φρανσίσκο, 3.800 μίλια από Μανίλα — την έκανε αναγκαίο μεσοειρηνικό σταθμό ανθρακωμού και ναυτική βάση. Το Αμερικανικό Ναυτικό (υπό την επιρροή του Μάχαν) θεώρησε το Πέρλ Χάρβορ ουσιώδες για δύο-ωκεανικό στόλο. Η Συμφωνία Αμοιβαιότητας 1887 χάρισε δικαιώματα Πέρλ Χάρβορ· η αφομοίωση τα εξασφάλισε μόνιμα.
Απόγονοι αμερικανικών ιεραποστόλων («ιεραποστολικό κόμμα») χτίσαν αυτοκρατορία ζάχαρης. Το 1890, έλεγχαν ~75% καλλιεργήσιμης γης. Ο Ταρίφας ΜακΚίνλεϊ (1890) εξαλείψε το πλεονέκτημα αμερικανικής δασίας ζάχαρης, απειλώντας τα κέρδη. Η αφομοίωση επαναφέρει την αδιόριστη πρόσβαση. Κλαους Σπρέκελς, Κέστλ & Κουκ, Αλεξάντερ & Μπαλντβιν, Σ. Μπρουνέρ — τα «Μεγάλα Πέντε» — λομπιέριζαν επιθετικά.
Ο Βασιλιάς Καλακάουα (1874–1891) αναγκάστηκε στο Σύνταγμα Μαχαιριών (1887), αφαιρώντας την εξουσία της μοναρχίας. Η Βασίλισσα Λιλιουκαλάνη (1891–1893) προσπάθησε νέο σύνταγμα επαναφέροντα ιθαγενή δικαιώματα. Η Επιτροπή Ασφαλείας (αμερικανικοί φυτειούχοι/επιχειρηματίες), υποστηριζόμενη από τον αμερικανικό Πρέσβη Τζον Στέβενς και Στρατιαστικούς από το USS Μπόστον, κατέστρεψε τη μοναρχία (17 Ιαν 1893). Μια προσωρινή κυβέρνηση ζήτησε άμεση αφομοίωση.
Οι επεκτεινόμενους πλαισιάζαν την Χαβάη ως τον φυσικό términο της αμερικανικής δυτικής επέκτασης. Φυλετικές θεωρίες παρουσίαζαν τους ιθαγενείς Χαβάη ως ανίκανους για αυτοκυβέρνηση· ασιατικούς εργάτες (Ιάπωνες, Κινέζους) ως «μη ανασυγκροτήσιμους.» Η αφομοίωση θα «πολιτεύαινε» και θα ασφαλίζε τα νησιά για την «Αγγλοσαξονική» μοίρα.
Το Αφομοιωτικό Κλάμπ της Χαβάης και αμερικανικοί επεκτεινόμενους (Σεν. Λότζ, ΤΡ, Μάχαν) πιέζαν το Κογκρέσο. Ο Πρέσβυς Κλיבלανδ (1893–1897) αντέστη, ανασύρεται τη συμφωνία και διορίζει την Έκθεση Μπλόουντ (καταδικάζει την ανατροπή). Ο Πρέσβυς ΜακΚίνλεϊ (1897–) υποστήριξε επέκταση. Η Διάταξη Νιούλαντς (7 Ιουλ 1898) αφομοίωνε τη Χαβάη με κοινή διάταξη (παράλειψη 2/3 ψήφου συνθήκης) — διενεκτική συνταγματικά.
Η αφομοίωση αποτυπώνει πώς η στρατηγική γεωγραφία, η εταιρική δύναμη, η ιδεολογική πεποίθηση και η ευκαιριακή διπλωματία σύρρεξαν για να απορροφήσουν ένα κυριαρχικό Ειρηνικό έθνος.
