Τα μνημεία και οι ναοί της Αρχαίας Αιγύπτου διατηρούνται εξαιρετικά, όχι μόνο λόγω της μοναδικότητας του εξαιρετικά ξηρού κλίματος της Αιγύπτου, αλλά και λόγω της τεράστιας κλίμακας τους. Τα περισσότερα έχουν κάποια ταφική ή θρησκευτική λειτουργία, πέρα από μνημεία μνήμης και αστρολογικής σημασίας.
Ο τεράστιος ναός του Λούξορ, στην αρχαία Θήβα, ήταν κρίσιμο θρησκευτικό κέντρο, κέντρο ετήσιων τελετουργιών που совпадали με την πλημμύρα του Νείλου. Στις τελετουργίες, αγαλματίδια της Θηβαϊκής Τριάδας (θεοί Μούτ, Αμούν, Χονσού) διαπερνούσαν τον Νείλο και καταλήγουν εδώ. Σε διάφορα χρονικά σημεία, ο τόπος ήταν θωράκιση της ιερατικής καστές, αλεξανδρινό ιερό και έδρας τοπικού ρωμαϊκού κυβερνήτη/φρουρίου.
Η Νεκρόπολη Γίζας — Πόλη των Νεκρών — είναι γνωστή ως Πυραμίδες Γίζας. Σχεδόν όλες οι υπάρχουσες δομές στον συγκρότημα Γίζας έχουν ταφική σημασία. Οι τρεις τεράστιες πυραμίδες είναι μνημεία φαραώνων, και posteriors ανακαλύψεις εντοπίζουν μικρότερους τάφους για μηχανικούς/εργάτες που χτίσαν τις πυραμίδες. Οι Πυραμίδες Γίζας είναι το ΜΟΝΟ από τα 7 Θαύματα του Κόσμου που διασώθηκε άθικτο.
Χρησιμοποιήθηκε ως κύριος τάφος της Νέας Αυτοκρατορίας (18η-20η Δυναστεία) για φαραώνες και ευγένειες. Το τάφος του Τούτ Αγχ Αμούν είναι ίσως ο πιο γνωστός, διατηρημένος και μελετημένος φαραωνικός τάφος. Όπως πολλά ταφικά μνημεία, η Κοιλάδα έχει ληστευθεί grondig, αλλά η μεγαλείο των λίθινων δομών παραμένει.
Συμβατικά, η τεράστια статуα της Σφίγγας στην είσοδο της Νεκρόπολης Γίζας είναι αποκαλυμμένη σε μυστήριο που ταιριάζει στο όνομά της. Δεν είναι ξεκάθαρο πότε χτίστηκε ή γιατί, αλλά γενικά αποδέχεται ότι προηγείται των πυραμίδων του νεκροταφείου — και της δυναστικής εποχής — τουλάχιστον χιλιάδες χρόνια. Πιστεύεται ότι η θέση για τις πυραμίδες επιλέχθηκε λόγω της παρουσίας αυτού του αινιγματικού μνημείου.
