Η Ινδία είναι μια από τις παλαιότερες πολιτισμούς του κόσμου και είναι επίσης σπίτι για ποικιλία θρησκευτικών πιστεύσεων, συμπεριλαμβανομένου του Ινδουισμού, Ισλάμ, Βουδισμού και Τζαϊνισμού. Πολλά από τα μνημεία της ημερομηνιάζουν από την προχριστιανική περίοδο και περιλαμβάνουν ναούς, μοναστήρια, φυσικές και τεχνητές σπηλιές, και μνημεία που εμποτιμούν ιστορικά γεγονότα. Πολλά σημεία μνημείων είναι διασκορπισμένα σε όλη τη χώρα. Το πιο αναγνωρίσιμο Ινδικό μνημείο είναι πιθανότατα το Ταϊχ Μάхал.
Ένας σημαντικός προορισμός προσκύνησης για Βουδιστές, η Μποντ Γκαγιά, λέγεται να είναι η τόπος όπου ο Βούδα έφτασε στην φώτιση. Αυτό το γεγονός εμποτιμάται από τον τόπο του Ναού Μαχαμποδί, ενός από τους μεγαλύτερους βουδιστικούς ναούς στην Ινδία, χτισμένου μεταξύ 400 και 200 π.Χ. Ο ναός βρίσκεται στην βορειοανατολική Ινδία στην πόλη της Γκαγιά.
Οι ερείπιοι του πανεπιστημίου στη Ναλάντα αντιπροσωπεύουν μια πρώιμη據點 βουδιστικής εκπαίδευσης. Ιδρύθηκε περίπου το 500 π.Χ., λέγεται ότι το πανεπιστήμιο επισκέφθηκε ο Βούδας. Προέκτισε για αιώνες και στην κορυφή του μπορούσε να φιλοξενήσει μέχρι 10.000 φοιτητές. Τα υπόλοιπα του πανεπιστημίου, μοναστηρίων και ναών μπορούν να επισκεφθούν.
Οι Σπηλιές Ατζάντα στη Μαρασhtra, κεντρική Ινδία, είναι ένα δίκτυο από 32 τεχνητά σπηλιά χτισμένα σε ένα διάστημα αιώνων ξεκινώντας γύρω στο 200 π.Χ. Οι σπηλιές ήταν καταφύγιο για την βουδιστική σέκτα Mahayana και λειτουργούσαν ως μοναστήρι. Είναι πλούσια διακοσμημένες με γλυπτά, στήλες και καμαρωτά τέρατα.
Μια παράλια πόλη κοντά στην Τσένναϊ, η Μαχαμπαλιπουράμ είναι διάσημη για μια σειρά πετρωτών μνημείων, συμπεριλαμβανομένου του συμπλέγματος Παντς Ράτα. Πρόκειται για μια σειρά γλυπτών αρμάτων που αντιπροσωπεύουν χαρακτήρες από το αρχαίο επικό που ονομάζεται "Μαχαμπαράτα". Είναι επίσης η τοποθεσία του Ινδουιστικού Ναού Παραλίας, αφιερωμένου στον Κύριο Σίβα, χτισμένου από τοπικό πέτρα και γλυμμένο με αναπαραστάσεις Ινδουιστικών θεοτήτων.
Το Μάουντ Αμπού στο Ραζασθάν, δυτική Ινδία, είναι η τοποθεσία μιας σειράς Τζαϊν ναών χτισμένων από τον 9ο έως τον 11ο αιώνα. Ο Τζαϊνισμός, ιδρυμένος τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον σοφό Μαχαβίρα, ασκείται από μια μικρή μειονότητα Ινδών. Οι ναοί χτίστηκαν από πλούσιους Τζαϊν εμπόρους και χαρακτηρίζονται προεξέχουσα μαρμαρινή διακόσμηση. Το μάρμαρο αντιπροσωπεύει το φωτεινό φως της σοφίας και της θειότητας.
Το Κουτούμπ ή Κουτμπ Πολύμπλεκτο αναφέρεται σε μια συλλογή μνημείων που βρίσκονται στη Μεχράουλι κοντά στη Ντέλχη. Το πιο προβληματικό είναι η Κουτούμπ Μιναρέτ, ένας πύργος του 12ου αιώνα από τούβλα που ξεπερνά τα 230 πόδια ύψος. Το κοντινό Σίδηρο Στήλη είναι ένα πολύ παλαιότερο μνημείο με επιγραφή σε Σανσκριτικά που το αφιερώνει στον Κύριο Βίσχνου. Το συμπλέγμα περιλαμβάνει επίσης τάφους Μουσουλμάν ηγετών και ερείπια Τζαϊν ναών.
Το Ταϊχ Μάхал του 17ου αιώνα είναι ένα μεγαλείο μνημείο στην Άγκρα χτισμένο από τον αυτοκράτορα Σα Γιάχαν της δυναστείας Μουγλ για να φιλοξενήσει τον τάφο μιας αγαπημένης γυναίκας. Η διακόσμηση χαρακτηρίζεται κυρίως από αφηρημένα σχέδια γλυμμένα σε αμμοπέτρα ή μάρμαρο, αλλά περιέχει επίσης καλλιγραφία που αντιπροσωπεύει αποσπάσματα από τον Κοράν. Η οψή αντανακλάται σε μια μακριά πισίνα που εκτείνεται από την είσοδο μέσω ενός διακοσμητικού κήπου.