Η πορεία της Ζιμπάμπουε—από την κολονιακή Ροδεσία γεωργική δυνάμει στην μετα-ανεξαρτησίας κρίση και την επαγγελματική ανανέωση—συμπεριλαμβάνει τη σύγχρονη ιστορία της νότιας Αφρικής.
Μεταλλεία: Παγκόσμιας κλάσης αποθέσεις—χρυσός (2ος μεγαλύτερος παραγωγός 1930s), πλατίνα (Μεγάλο Δακτύλιο—2ες μεγαλύτερες αποθέσεις παγκοσμίως), διαμάντια (πεδία Μαράνγε), χρώμιο, νικέλιο, άνθρακας. Τα μεταλλεία συνεισέφεραν 40%+ εξαγωγικών εσόδων.
Γεωργία: «Καλάθι Ψωμιού της Αφρικής»—εμπορικές φάρμες (6.000 λευκών ιδιοκτητών, 40% αροτρίσιμης γης) παράγαγαν καπνό (3ος μεγαλύτερος εξαγωγέας παγκοσμίως), καλαμπόκι, βαμβάκι, σίταρι, εσπεριδοειδή, κρέας βόεων. Αυταρκεία τροφίμων plus περιφερειακές εξαγωγές.
Τουρισμός: Καταρράκτες Βικτόρια (Mosi-oa-Tunya, UNESCO), Εθνικά Πάρκα Χουάνγκε/Μάνα Πουλς/Ματόμπο—Big Five σαφάρι, πουλιά, αθλητικά. 1εκ.+ ετήσιοι επισκέπτες πρίν το 2000.
1980-1997: Αρχική συμφιλίωση, επέκταση εκπαίδευσης/υγείας, αλλά σφαγές Γκουκουράχουνδι (20.000+ αθώα Ντεμπέλε, 1983-87) αποκάλυψαν αυταρχικό πυρήνα.
1997-2008: Επιτάχυνση Καταστροφής
Νοέμβριος 2017 στρατιωτική μετάβαση οδήγησε στον Εμερσόν Μνανγκαγκά. Υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων: πολιτική άνοιξη, οικονομική λιμπεραλισμός, επανένωση. Αποτελέσματα μεικτά:
Το τεράστιο ανθρώπινο κεφάλαιο της Ζιμπάμπουε (γραμματισμός 89%—υψηλότερο στην Αφρική), ορυκτός πλούτος και γεωργικό δυναμικό παραμένουν. Η πραγματοποίησή τους απαιτεί την επίλυση της τριλόγου διακυβέρνησης-ιδρυμάτων-συμπερίληψης που ορίζει τέσσερις δεκαετίες.