Ο πολιτισμός της Βόρειας Αφρικής είναι αναδιάσπαστος από τη γεωγραφία της. Οι ερήμοι, βουνά, ποταμοί και ακτογραμμές της περιοχής έχουν κατευθύνει την ανθρώπινη εγκατάσταση, τα μέσα διαβίωσης, το εμπόριο και την ταυτότητα για χιλιετίες.
Καθώς καλύπτει ~90% της περιοχής, η Σαχάρα σφραγίστηκε οι Μπερμπέρ (Αμαζίκ) και Τουάρεγκ τρόποι ζωής: καραβάδες καμήλων, γεωργία οάσεων, διασαχαρικό εμπόριο (αλάτι, χρυσός, σκλάβοι), και προφορικές παραδόσεις. Η γνώση των αστέρων, αμμών και πηγών νερού έγινε πολιτισμικό κεφάλαιο.
Ολόκληρη η ιστορία της Αιγύπτου συγκεντρώνεται κατά μήκος της στενής πράσινης ζώνης του Νείλου. Η προβλέψιμη πλημμύρα επέτρεψε πλεονασμό γεωργίας, σχηματισμό κράτους, μνημειοποιητική αρχιτεκτονική, και κεντροκομιστική διοικητική κουλτούρα που παραμένει μέχρι σήμερα. Η διαχείριση νερού παραμένει εθνική ομπέσσεση.
Το Υψηλό Άτλας, Μέσο Άτλας, και Τέλ Άτλας δημιουργούν μικροκλίματα που υποστηρίζουν ξεχωριστές μπερμπέρ κοινότητες με μοναδικές διαλέκτους, αρχιτεκτονική (πηλός pisé), κλιμακογενείς καλλιέργειες, και κοινοτική διακυβέρνηση (τζαμαά). Λειτουργούν επίσης ως κλιματικοί φραγμοί.
Λιμενικές πόλεις—Αλεξάνδρεια, Τούνης, Αλγέρι, Καζαμπλάνκα, Ταγιέρης—γίνηκαν λεβένδες Φοινίκων, Ρωμαίων, Αράβων, Οθωμανών, και Ευρωπαϊκών επιρροών. Εμπόριο, μετανάστευση, και κολονιαλισμός στρώσαν κοσμοπολίτικες αστικές κουλτούρες върху bản địa θεμέλια.
Οι πολιτισμοί της Βόρειας Αφρικής δεν είναι απλώς στο τοπίο—είναι από αυτό. Η γεωγραφία έγραψε τα πρώτα κεφάλαια· οι άνθρωποι συνεχίζουν την ιστορία.
