Αποκλεισμένο στο Εθνικό Πάρκο Μπαντερού κοντά στην Κιάμα, το Δάσος Μινναμούρα διατηρεί ένα σπάνιο υπόλειμμα της ποτέ εκτεταμένης υποτροπικής υγρόδενδρας της Ιλαουάρας. Τα υψωμένα ξύλινα μονοπάτια αποκαλύπτουν εξαίσια βιοποικιλότητα σε πολλαπλά στρώματα δάσους.
Δέντρα Κορύφωσης: Ευκαλύπτους, μπλακμπατ, κόκκινο κέδρος, και εκπληκτικά συκομορέες κυριαρχούν στην ανώτερη ιστορία.
Υποστρώμα Θάμνων: Γουάτλες, Γκρέβιλες, και Χακέες δημιουργούν μεσαίο στρώμα βιότοπου.
Κατώμα Δάσους: Πτέριδες, μουσιές, και λειχήνες καλύπτουν το έδαφος με υγρό σκιέ.
Επιφύτα: Ορχιδέες, πτέριδες, και βρομελιές καθεδρίζονται στους κορμούς και κλάδους, ευδοκιμώντας χωρίς έδαφος.
Θηλαστικά: Βαλτό-γκαγκουρού, ερυθρολαιμικά παντιμέλωνα, μακρορίνια ποτόρουα, και νοτιοκαφέ βανντικουτ φοραγγούν στα αυγερινά και στα βραδινά.
Πουλιά: Υπερηχοί λύραι (master mimics), γελάστικα κουκουβάγιες, αζούρ αλακυόνες, και πολλοί μελισσοφάγοι γεμίζουν την κορύφωση με ήχους.
Ερπετά & Αμφίβια: Μονιτορ λάκερτες, δέντρο σκίνκος, γέκο, και ποικίλες βάτραχοι (συμπεριλαμβανομένης της απειλούμενης γιγαντιαίας σκαπουλιάς βάτραχου) κατοικούν κλαδιά και ρέματα.
Ασπονδύλια: Αράχνες, έντομα (συμπεριλαμβανομένων εκπληκτικών πεταλούδων), και σκούληκες οδηγούν την κύκλωση θρεπτικών.
Το Μινναμούρα προστατεύει απειλούμενες οικολογικές κοινότητες και υπηρετεί ως καταφύγιο κλίματος. Η προσβασιμότητά του μέσω ξυλινών μονοπατιών επιτρέπει σε χιλιάδες να ζήσουν την οικολογία υγρόδενδρας χωρίς ζημιά — εκπαίδευση που καλλιεργεί διατήρηση.
