Οι λόφοι που περικυκλώνουν την πεδιάδα του Αραφάτ, περίπου 20 χλμ νοτιοανατολικά της Μέκκας, είναι κεντρικοί για την πειρατεία του Χατζ. Συλλογικά γνωστοί ως Λόφοι του Αραφάτ (Jibal Arafat) ή Βουνά του Αραφάτ, πλαισιώνουν την πιο THEN ημέρα του Χατζ: την 9η του Dhul Hijjah.
Το πιο προεξέχον χαρακτηριστικό είναι το Jabal ar-Rahmah ("Βουνό της Ελεημοσύνης")—ένα μετριό 70-μέτρο γρανοειδές λόφος. Η ισλαμική παράδοση sostiene ότι:
Οι πειρατευόμενοι περνούν την ημέρα σε wuquf: δεόμενοι (du'a), αναγνωρίζοντας Κοράνι, ζητώντας συγγνώμη, και εκτελώντας dhikr (ανάμνηση του Θεού), κοιτάζοντας την Κίμπλα. Η μάζα—εκατομμύρια ισχυροί, ντυμένοι με λευκά ihram—δημιουργεί βαθιά οπτικοποίηση της ανθρωπίνης ισότητας μπροστά στον Θεό.
Σουράν Αλ-Μπακαρά 2:198: "Δεν υπάρχει μέμφος επάνω σας για την αναζήτηση χάρας από τον Κύριό σας [κατά τον Χατζ]. Αλλά όταν αποχωρείτε από το Αραφάτ, θυμάστε τον Αλλάχ στο αλ-Μασάρ αλ-Χαράμ..."
Οι περιβάλλοντες λόφοι, αν και λιγότερο ατομικά ονομασμένοι, σχηματίζουν το αμφιθέατρο για αυτή τη συλλογική πνευματική κορυφή—και η γεωγραφία του Αραφάτ γίνεται αδιαίρετη από την θεολογία του Χατζ.