Αφρικανική αποικιοποίηση το 1870: Μόνο το 10% υπό ευρωπαϊκή κυριαρχία

Το 1870, περίπου το 10% της εδάφους της Αφρικής βρισκόταν υπό επίσημη ευρωπαϊκή αποικιακή κυριαρχία. Το εσωτερικό της ήπειρου διαχειριζόταν από αфриικανικές πολιτείες—βασιλείας, αυτοκρατορίες, σουλτανάτα και κοινωνίες χωρίς κράτος—που συμμετείχαν σε μακροπρόθεσμο εμπόριο και διαπραγματεύσεις με δικούς τους όρους.

Πού κυριάρχευαν οι Ευρωπαίοι (πριν το 1870)

• Παραλιακές εξοχές: Πορτογάλοι (Ανγκόλα, Μοζαμβίκη), Βρετανοί (Αποικία Κεφαλης, Χρυσής Ακτή, Λάγκος), Γάλοι (Σεν-Λουί, Γκορέ, Ασίνι), Ολλανοί (μέχρι 1806 η Αποικία της Κεφαλης, μετά Βρετανοί).
• Αλγερία: Γαλλική κατάκτηση ξεκίνησε το 1830· το 1870 η βόρεια Αλγερία ήταν αποικία αποίκων.
• Νότια Αφρική: Βρετανική Αποικία Κεφαλης επεκτάθηκε ανατολικά (πόλεμοι Ξόσα); Βορικές Δημοκρατίες (Τρανσβάαλ, Πορτοκαλιά Δάσος) ανεξάρτητες.

Η «Συναρπαγή της Αφρικής» Επιταχύνεται (1870–1914)

Το Συνέδριο του Βερολίνου (1884–85) καθιέρωσε τους «κανόνες» διαμερισμού. Το 1914, ~90% της Αφρικής ήταν υπό ευρωπαϊκή έλεγχο—μόνο η Λιβερία και η Αιθιοπία (προσωρινά κατεχόμενη 1936–41) παρέμειναν ανεξάρτητες.

Διαμορφωτές της Ύστερης Επιδρομής

• Βιομηχανική ζήτηση πρώτων υλών (καουτσούκ, ελαιόλαδο, μεταλλεία)
• Τεχνολογία ατμοπλοίου/σιδηροδρόμου/τηλεγραφήματος επιτρέποντας διεισδύσεις στο εσωτερικό
• Ιατρικές εξελίξεις (κινίνιο προφύλαξη της ελετρίτιδας)
• Εθνικιστική競爭 και στρατηγική προληπτική καταλήψη

Η γραμμή βάσης του 1870 υπογραμμίζει πόσο γρήγορα η «Συναρπαγή της Αφρικής» μετέτρεψε την ήπειρο σε μία γενιά.