Ο Ρα (Re) ήταν η πρωτεύουσα ηλιακή θεότητα και, για το μεγαλύτερο μέρος της αιγυπτιακής ιστορίας, ο βασιλιάς των θεών. Η κεντρικότητά του προέκυπτε από πέντε πυλώνες:
Ο Ρα δημιούργησε τον κόσμο (εμφανιζόμενος από τον Νουν στην πρωτογενή λόφο). Κυρίαρχευε τον ουρανό, τη γη και τον κάτω κόσμο. Οι Φαραώδες ήταν οι «Υιοί του Ρα»—ζωντανές ενσαρκώσεις θείου βασιλείας.
Ως ήλιος θεός, ο Ρα παρείχε φως, θερμότητα και τον καθημερινό κύκλο που επέτρεπε τη γεωργία (εκτάσεις Νείλου, καλλιέργειες). Χωρίς Ρα = χωρίς ζωή. Το ταξίδι του: αυγή (Κέπρι), μεσημέρι (Ρα), δύση (Άτουμ), νύχτα (κάτω κόσμος).
Κύρια λατρεία στο Ηλιούπολη (Iunu) – «Πόλη του Ήλιου» (κοντά στο σύγχρονο Κάιρο). Τεράστιο ιερό συγκρότημα; οβελίσκοι (ακτινοβολίες ήλιου πετρωμένες). Ιερατείο εξουσίασε τεράστιο θεολογικό نفوذ.
Ο Ρα συγχωνεύθηκε με άλλους θεούς καθώς η πολιτική μεταβάλλονταν:
Αυτή η ευελιξία τον κράτησε σχετικό για 3.000+ χρόνια.
Οι Φαραώδες χτίζαν ηλιακά ιερά, οβελίσκους, πυραμίδες (ηλιακό συμβολισμό) για τον Ρα. Πυραμιδικά Κείμενα, Κειμένα Νεκροταφείων, Βιβλίο των Νεκρών κεντρίζονται στη νυκτερινή μάχη του Ρα (προς Άποφις) και αναγέννηση.
Στην Ύστερη Περίοδο, ο Άμουν-Ρα και ο Όσιρις (δικαστής μεταβίου) εξέκλειψαν την καθαρή λατρεία Ρα. Αλλά ο ηλιακός δίσκος (ατέν) παρέμεινε το απόλυτο σύμβολο θείου βασιλείας—κορυφούμενος στη βραχύβια Ατενοϊκή μονοθεϊστική θρησκεία του Ακενατόν.
Ο Ρα δεν ήταν απλώς θεός—ήταν ο κοσμικός κινητήρας της αιγυπτιακής ύπαρξης.
