Στην Ιαπωνία, η αποχέτευση των παιδιών ξεκινάει σε μικρή ηλικία, συνήθως στα 3 ή 4 χρόνια. Επειδή το θέμα των εντερικών κινήσεων συνδέεται στενά με την υγεία και την ευεξία, η συζήτηση για την αποχέτευση είναι αρκετά συνηθισμένη στην Ιαπωνία, εμφανιζόμενη σε κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση και σε πολλοίβιβλία για παιδιά. Η πίεση για να σταματήσουν τα παιδιά να χρησιμοποιούν πάνες και να αρχίσουν να χρησιμοποιούν μπάνια έχει πολύ να κάνει με τον ιαπωνικό πολιτισμικό κανόνα της ελαχιστοποίησης της ενόχλησης στους άλλους. Ως τα παιδιά εισέρχονται σε νηπιαγωγεία ή στα παιδικά σταθμοί σε μικρή ηλικία, οι γονείς δεν θέλουν οι δασκάλοι να ενοχληθούν με πάνες ή αποχέτευση.
Οι ιαπονικοί γονείς ξεκινούν τυπικά την αποχέτευση των παιδιών τους πριν την ηλικία των 3 ετών. Για γονείς που επιθυμούν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία νωρίτερα ή για τα παιδιά τους να μπουν σε νηπιαγωγείο ή παιδικό σταθμό σε μικρή ηλικία, η εκπαίδευση μπορεί να ξεκινήσει περίπου το ημισέι έτος. Οι γονείς περιμένουν να δουν τα επτά σημεία ετοιμότητας για την αποχέτευση όταν το παιδί τους πλησιάζει το ημισέι έτος.
Στην Ιαπωνία, υπάρχουν επτά ευρέως αποδεκτές δείξεις ότι ένα παιδί είναι έτοιμο να ξεκινήσει την αποχέτευση. Είναι:
Η συζήτηση για κοινές λειτουργίες του σώματος, και ειδικά την έκκριση, είναι σχετικά συνηθισμένη στην Ιαπωνία. Η τακτική έκκριση θεωρείται ευρέως ως απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας. Σχηματισμοί διαφορετικών τύπων κόπρων και εξηγήσεις της σημασίας τους για την υγεία βρίσκονται στα περισσότερα παιδικά σταθμία. Κινούμενα σχέδια δείχνουν παιδιά να ξεπερνούν την νευρικότητά τους για τη χρήση του «φοβερού» μπάνιου. Δημοφιλή παιδικά προγράμματα, όπως το «okasan-to-isho», που προβάλλονται το πρωί όταν μόνο τα μικρότερα παιδιά δεν είναι στο σχολείο, και η σειρά βίντεο «Shimajiro», συχνά περιέχουν αυτά τα κινούμενα σχέδια.
Επιπλέον, υπάρχουν πολλά βιβλία για παιδιά בנושא. Πολλά από αυτά είναι χιουμοριστικά, και τα περισσότερα δείχνουν το παιδί να ξεπερνάει με хорμή το φόβο του για το μπάνιο. Αυτά τα βιβλία είναι διαθέσιμα σε κάθε βιβλιοπωλείο και μπορούν να βρεθούν σε πολλά δημόσια κτίρια όπως ιατρεία και ταχυδρομεία.
Οι ιαπονικοί γονείς βλέπουν την αποχέτευση ως κοινωνική ευθύνη. σε προσπάθεια να ελαχιστοποιήσουν, όσο το δυνατόν περισσότερο, τυχόν ενόχληση που μπορεί να προκαλέσουν τα παιδιά τους στους άλλους, οι γονείς στην Ιαπωνία ξεκινούν την αποχέτευση så snart το παιδί δείχνει τα περισσότερα από τα επτά σημεία. Αυτό είναι ιδιαίτερα αληθές για γονείς που βάζουν τα παιδιά τους σε νηπιαγωγεία ή παιδικούς σταθμούς, πολλοί από τους οποίους απαιτούν τα παιδιά να μπορούν να κάνουν αυτό (και άλλες εργασίες) μόνα τους.
Οι γονείς αγοράζουν ένα μπάνιο αποχέτευσης, που λέγεται «ομαρού», για το παιδί να χρησιμοποιήσει. Το «ομαρού» είναι ένα μπάνιο για παιδιά, πλαστικό, που μπορεί να τοποθετηθεί οπουδήποτε στο σπίτι. Το ομαρού είναι αρκετά μικρό για να καθίσει το παιδί με τα πόδια στο πάτωμα, και έχει δύο ανυψωμένες λαβές μπροστά για να κρατάει το παιδί. Ο σκοπός του ομαρού είναι να συνηθίσει το παιδί στη χρήση του μπάνιου, αλλά να δώσει επίσης στο παιδί αίσθηση ασφάλειας, γνώρίζοντας ότι το «μπάνιο» είναι εύκολη προσβάσιμη. Αφού το παιδί χρησιμοποιήσει το ομαρού, οι γονείς αδειάζουν και καθαρίζουν το δοχείο του. Πάνες εκπαίδευσης, πάνες που μπορούν να σηκωθούν και να κατεβαθούν από το παιδί, είναι διαθέσιμα σχεδόν σε κάθε σούπερ μάρκετ ή φαρμακείο, και χρησιμοποιούνται ευρέως για να αναπτύξουν αίσθηση ανεξαρτησίας και ευθύνης στο παιδί.
