Σύμφωνα με το Ινδικό Σύνταγμα, η άσκηση οποιασδήποτε θρησκείας είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Αλλά στην Ινδία δεν υπάρχουν σωστά κωδικοποιημένοι νόμοι κληρονομιάς ούτε ενιαίος κώδικας που να ορίζεται σε θέματα κληρονομιάς. Πέρα από αυτό, οι νόμοι διαδοχής είναι αρκετά περίπλοκοι, οπότε τα ινδικά θέματα κληρονομιάς είναι γενικά προβληματικά.
Οι Ινδουϊστές έχουν έναν κωδικοποιημένο νόμο διαδοχής που προέρχεται από αρχαίους χρόνους γνωστό ως Νόμος Διαδοχής Ινδουϊστών. Σικ, Βουδιστές, Τζαϊν και άλλοι Ινδοί που δεν είναι Φαρσίδες, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί ακολουθούν αυτόν τον νόμο.
Σύμφωνα με τον Νόμο Διαδοχής Ινδουϊστών, η περιουσία ενός Ινδουϊστή ανδρός διανέμεται ως ένα μερίδιο σε μητέρα, χήρα και ζωντανά παιδιά. Οι απογόνους ενός προαποθανόντος γιου, που περιλαμβάνουν τη χήρα και τα παιδιά του, θα έχουν ένα μερίδιο της περιουσίας.
Οι νόμοι κληρονομιάς στην Ινδία περιλαμβάνουν επίσης ισλαμικούς νόμους κληρονομιάς και, για τους Χριστιανούς, τον Ινδικό Σύνταγμα Νόμου Κληρονομιάς.
Εκτελέστηκε το 1865, αυτός ο νόμος λέει ότι όποιος πεθαίνει χωρίς διαθήκη θεωρείται ότι «απέθανε αδιαθήκως». σε τέτοιες περιπτώσεις, η χήρα και τα νόμιμα παιδιά του θα είναι οι κληρονόμοι της περιουσίας του. Το ένα τρίτο της περιουσίας του θα πάει στη χήρα του, ενώ τα υπόλοιπα δύο τρίτα θα πάνε στα νόμιμα παιδιά και τους νόμιμους απογόνους τους.
Αν ένας ξένος πολίτης κληρονομήσει περιουσία από ένα απεψυχός Ινδικό πολίτη, ο αντίστοιχος νόμος κληρονομιάς της συγκεκριμένης θρησκείας του θα εφαρμοστεί σε αυτή την περίπτωση.
