Οι εμπειρίες εργασίας στα κινεζικά εργοστάσια διαφέρουν τεράστια ανάλογα με τη συγκεκριμένη εγκατάσταση, κλάδο, τοποθεσία, και εργοδότη. Ενώ οι γενικεύσεις είναι δύσκολες, εμφανίζονται διάφορα κοινά θέματα από αναφορές εργαζομένων, εργασιακές μελέτες, και εξεταστικές ερευνες. Εδώ είναι μια επισκόπηση συχνών αναφερόμενων συνθηκών:
Μακράς ώρες είναι συνηθισμένες, συχνά ξεπερνώντας τη νόμιμη 8ωρη ημέρα/40ωρη εβδομάδα. Βάρδιες 10-12 ωρών συμβαίνουν συχνά, ειδικά κατά περιόδους κορυφαίας παραγωγής. Υποχρεωτική υπερωρία αναφέρεται ευρέως, αν και ο κινεζικός εργατικός νόμος περιορίζει την υπερωρία σε 36 ώρες μηνιαία.
Εργασίες σειράς συναρμολόγησης και επαναλαμβανόμενες βιομηχανικές εργασίες κυριαρχούν, που μπορεί να οδηγήσουν σε σωματική κούραση, μονοτονία, και περιορισμένη ανάπτυξη δεξιοτήτων. Το ρυθμό εργασίας συχνά υπαγορεύεται από παραγωγικά στόχους.
Περιβάλλοντα υψηλής πίεσης με αυστηρά παραγωγικά στόχια είναι συνηθισμένα. Συστήματα ποινών για λάθη, ομιλία, ή αργή εργασία έχουν τεκμηριωθεί σε ορισμένες εγκαταστάσεις.
Τα προγράμματα διαλειμμάτων διαφέρουν. Κάποια εργοστάσια παρέχουν επαρκή διαλείμματα γεύματος και ανάπαυσης· άλλα τα περιορίζουν σοβαρά, ειδικά κατά περιόδους πιέζεις.
Οι συνθήκες κυμαίνονται από σύγχρονες, συμβατές με OSHA εγκαταστάσεις σε εκείνες με ανεπαρκή αερισμό, κινδύνους έκθεσης σε χημικά, ανεπαρκή προστατευτικό εξοπλισμό, και εργονομικούς κινδύνους. Η εφαρμογή του Κινεζικού Νόμου Ασφαλείας Εργασίας διαφέρει ανά περιοχή και κλάδο.
Οι μισθοί έχουν αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες αλλά διαφέρουν ανά περιοχή (ακτιαία εναντίον εσωτερική), κλάδο, και επίπεδο δεξιοτήτων. Οι ελάχιστοι μισθοί ορίζονται επαρχιακά. Κάποια εργοστάσια παρέχουν επιδόματα απόδοσης, άλλα όχι.
Πολλά εργοστάσια, ειδικά στις βιομηχανικές ζώνες, παρέχουν στέγαση σε κοιτητήρια και μεταφορές με λεωφορεία. Η ποιότητα κυμαίνεται από ανεπαρκή έως υπερπληθυσμένες και βασικές.
Η Κίνα έχει ολοκληρωμένους εργατικούς νόμους στο χαρτί (Νόμος Εργασιακών Συμβάσεων, Νόμος Ασφαλείας Εργασίας), αλλά η εφαρμογή είναι ασταθής. Ανεξάρτητα συνδικάτα δεν επιτρέπονται· η Πανκινεζική Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων είναι το μόνο νόμιμο σωματείο. Η συλλογική διαπραγμάτευση είναι περιορισμένη.
Οι περισσότεροι εργοστασιακές εργαζόμενοι είναι εσωτερικοί μετανάστες από αγροτικές επαρχίες. Αντιμετωπίζουν εμπόδια hukou (σύστημα καταχώρησης νοικοκυριού) που περιορίζουν την πρόσβαση σε αστικές κοινωνικές υπηρεσίες, δημιουργώντας ευαλωτότητα.
Οι συνθήκες διαφέρουν δραματικά μεταξύ: εξαγωγεστρεμμένων εναντίον εσωτερικής αγοράς εργοστασίων· ξενικών επενδύσεων εναντίον εγχώριας ιδιοκτησίας· ακτιαίων πόλεων Τάξη 1 εναντίον εσωτερικών περιοχών· ηλεκτρονικών εναντίον υφαντουργικών εναντίον βαρέας βιομηχανίας. Πολλές πολυεθνικές μάρκες τώρα ελέγχουν τους προμηθευτές, οδηγώντας σε βελτιώσεις σε ορισμένες εγκαταστάσεις.
Πιθανοί εργαζόμενοι θα πρέπει να ερευνήσουν συγκεκριμένους εργοδότες, να ζητήσουν τουρ εργοστασίου, και να κατανοήσουν τους όρους συμβάσεως πριν αποδεχθούν θέσεις.
