Ρύζι: Το Κυρίαρχο Βασικό Καλλιεργούμενο της Ιαπωνίας και Κορέας

Το ρύζι (Oryza sativa) είναι αδιαμφισβήτητα το σημαντικότερο αγροτικό προϊόν τόσο στην Ιαπωνία όσο και στη Κορέα—πολιτισμικά, οικονομικά, και θρεπτικά.

Ιαπωνία

• Παραγωγή: ~7,5εκατ. τόνους/έτος (2,4εκατ. χ.εκ.); 99% japonica βραχύσπορος
• Κατανάλωση: ~55 kg/ατομο/έτος (μειωμένο από 118 kg το 1962)
• Ποικιλίες: Κοσιχικάρι, Χιτομέμπορε, Ακίτα Κομάτσι, Σασανισίκι
• Πολιτική: Βαρύ προστατευτικό (ταρίφ ~778%), μείωση εκτάσεων, άμεσες πληρωμές
• Πολιτισμός: «Gohan» = γεύμα/ρύζι· θρησκευτικά rituals· σακέ· μωτσί· καθημερινή ταυτότητα

Νότια Κορέα

• Παραγωγή: ~3,7εκατ. τόνους/έτος (730K χ.εκ.); japonica
• Κατανάλωση: ~57 kg/ατομο/έτος (κατήχθη από 136 kg το 1970)
• Ποικιλίες: Τσουτσέονγκ, Ιλπoum, Σαμγκβάνγκ
• Πολιτική: Ταριφ-rate quota (513K τόνους στο 5%), υψηλές υπέρ-κώτα ταρίφες
• Πολιτισμός: «Bap» = γεύμα/ρύζι· προγονικές τελετές· ττεόκ (πίττα ρύζιου)· μακγκέολλι

Βόρεια Κορέα

Το ρύζι είναι βασικό στρέμμα αλλά η παραγωγή ανεπαρκής (~1,5εκατ. τόνους); χρόνιες ελλείψεις συμπληρώνονται από βοήθεια, καλαμπόκι, πατάτες. «Καλλιέργεια ρύζιου» = εθνική προτεραιότητα.

Πέρα από το Ρύζι

Δευτερεύοντα: Ιαπωνία — λαχανικά, φρούτα, κτηνοτροφία, τσάι. Κορέα — λαχανικά (λάχανο κιμτσί), φρούτα, τζινσένγκ, κτηνοτροφία. Αλλά το ρύζι ορίζει την αγροτική πολιτική, τη χρήση γης, και την τροφική ασφάλεια και στις δύο χώρες.