Το Μεγάλο Τείχος δεν κάθεται σε μία διεύθυνση — τυλίγεται στη βόρεια Κίνα σαν σπονδυλική στήλη δράκου, ακολουθώντας το όριο μεταξύ γεωργικής πολιτισμού και της στέπης.
Στην Τζιαγκουγκουάν στην επαρχία Κανσού, το τείχος αρχίζει (ή τελειώνει) στην «Πρώτη και Μεγαλύτερη Πέραση Υπό τον Ουρανό». Αυτό το φρούριο φύλαξε την πύλη του Εξορίστικου Κορύφωσης της Οδού Ιερού. Πέρα από αυτό έκτεινε η Γκόμπι και η Κεντρική Ασία.
Στην Σχανχάιγουάν στην Χεμπέι, το τείχος συναντά τον Βοχάι Κόλπο στο «Παλιό Κεφάλι Δράκου» (Λαολόνγκτο) — πέτρινες προχωρήσεις που εκτείνονται στο νερό. Εδώ το τείχος προστάτευσε την ακτινή προσέγγιση στο Πεκίνο.
Το τείχος διασχίζει:
• Κανσού — ερήμικα φρούρια, πύργοι φρυκτωρίας
• Εσωτερική Μογγολία — σύνορα στέπης
• Νιγκσιά — διαβάσεις Κίτρινου Ποταμού
• Σαάνσι — βουνόπλοκα κορυφές
• Σανσί — στρατηγικές πέρσεις (Γιαμέν, Πιανγκουάν)
• Χεμπέι — οι πιο επισκεπτόμενες, ανακατασκευασμένες τομές (Μπαταλίγκ, Μουτιάνιου, Τσινσάνλινγκ, Σιματάι)
• Πεκίνο — βόρεια ασπίδα πρωτεύουσας
• Τιεντζίν — ανατολικές τομές
• Λιαονίνγκ — η παράταση «Τείχους Λιαοντούнг»
Χτισμένο, ανακατασκευασμένο και επεκταθέν για 2.000+ χρόνια (Πολεμικών Πολιτειών έως Μίнг), είναι παλιμψηστός χάμωτη γη, πλίνθος, πέτρα και πατημένη χαλίκι. Συνολικό μήκος με όλα τα κλάδια: ~21.196 χλμ. Το τείχος του Μίнг (πιο ορατό σήμερα): ~8.850 χλμ.
Δεν είναι ένα μνημείο — είναι ένα σύστημα άμυνας κλίμακας τοπίου γραμμένο στα βουνά, τις έρημους και τις λιβάδιες.
