Γιατί η Ιαπωνία Ζήτησε Έδαφος στη Μαντσούρια και τη Κορέα

Η ιμπεριαλιστική επέκταση της Ιαπωνίας (1895–1945) κινούνταν από:

Στρατηγικοί Αξιολογητές

• Πόροι – Έλειπε πετρέλαιο, σίδηρος, άνθρακας, καουτσούκ· η Μαντσούρια είχε άνθρακα, σίδηρο, σόγια, ξύλο.
• Τροφική Ασφάλεια — Ρύζι, σόγια από Κορέα/Μαντσούρια τρέφουν αυξανόμενο πληθυσμό.
• Αγορές — Καταναλωτές δεσμοί για ιαπωνικά υφάσματα, βιομηχανικά προϊόντα.
• Ζώνη Ασφαλείας — Εναντίον Σοβιετικής Ρωσίας (μετά 1917) και κινεζικού εθνικισμού.

Οικονομικοί Οδηγητές

• Επενδύσεις — Σιδηρόδρομος Νότιας Μαντσούριας (Mantetsu) καθιέρωσε βιομηχανική ανάπτυξη.
• Εμπορικό Υπερπλεονέκτημα — Αποικιακό εμπόριο ισορρόπησε το έλλειμμα της Ιαπωνίας.
• Αποικισμός αποίκων — 1εκατ.+ Ιάπωνες πολιτών στην Κορέα/Μαντσούρια το 1940.

Πολιτικές Φιλοδοξίες

• Μεγαλόδυναμη Κατάσταση — "Fukoku Kyōhei" (Πλούσια Χώρα, Ισχυρό Στρατό)· αυτοκρατορία = ισότητα με Δύση.
• Παν-ασιατισμός — Ρητορική "απελευθέρωσης της Ασίας από την δυτική αποικία" έκρυβε ιμπεριαλισμό.
• Στρατιωτική Αυτονομία — Στρατός Kwantung παρενέργησε ανεξάρτητα, οδήγησε επέκταση (Γεγονότα Μουκντέν 1931).

Η ήττα στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έληξε την αυτοκρατορία· η κληρονομιά διαμορφώνει τη σημερινή γεωπολιτική της Ανατολικής Ασίας.